Mindgames - MMX (2010)

Echt een goed album! Ik had hem kort voor mijn vakantie toegevoegd, maar natuurlijk werd hij zoals altijd afgewezen op de meegestuurde hoes. Maar gelukkig kon Svendra daarmee zijn quotem aanvullen.

Maar nietemin een erg goed album dus. Neo prog door en door. Hopeloos achterhaald, weinig nieuws te ontdekken maar oh zo mooi en technisch goed uitgevoerd. Frank van Bogaert is verantwoordelijk voor de productie en dat is in goede handen bij hem. Als je liefhebber bent van Neo Prog, dan is dit verplichte kost.

Mooie, goed uitgevoerde muziek is NOOIT achterhaald, Ayreonfreak! Dit album is idd. wat veel neo prog haters "cheesy" noemen, maar 't is en blijft gewoonweg mooie muziek, goed uitgevoerd, geen zwak nummer op dit album. 9/10 van mij, dus 4.5 op de schaal hier. Oh, heel "positieve" muziek, en veel overeenkomsten met Clepsydra maar dat is ook erg goed!

saaie neoprog zonder eigen gezicht. Heel veilig de cliché's van het genre naspelend. Stem die me aan die gozer van pendragon doet denken en dat is geen compliment. Saaie keyboardpartijen, flauwe gitaar en een onhoudbare gaap van mijn kant. Nee dit is niks.

Aan jouw stemgedrag te zien denk ik dat je sowiezo geen liefhebber bent van Neo Prog. Dan is dit album absoluut niet voor jou bedoeld, dat is duidelijk. In mijn recensie voor Progwereld haal ik het al aan, het album is weinig vernieuwend, maar toch bijzonder vakkundig gemusiceerd en geproduceerd. Mindgames – MMX « Progwereld

De link die jij legt met de stem van Nick Barret is in mijn ogen niet echt de juiste. Ik kan weinig vergelijkingen vinden tussen die twee, hoewel ik ook van mening ben dat Bart Schram niet echt een dijk van een stem heeft. Toch doet hij het netjes op dit album...

beiden hebben zo'n iel stemmetje, waar ik niks mee kan. Pendragon kan dit af en toe nog compenseren met goede instrumentatie, dit album kan dat echt niet. Ontzettend flauwe muziek. Dit vind ik dan ook verre van vakkundig. Dit is symfo zonder sfeer, symfo zonder eigen gezicht, symfo zonder timing, maar bovenal mis ik dynamiek. Ik vind het nog een wonder dat ik hier 2 sterren uit kan slepen. Neem nou eens(ter vergelijking) een band als galahad. Goede stem, Instrumenten worden grandioos gebruikt, vallen op geweldige momenten binnen.

Of ik echt geen liefhebber ben van neo-prog. Ik weet het eerlijk niet. Een van de beste symfoalbums allertijden is neo-prog(brave marillion). Binnen prog is het wel een beetje het minste subgenre. Flauw, ideetjes jatten, tegen plagiaat aan, genesis,camel en yes imitators en nergens echt orgineel, of een eigen gezicht hebbend.

Hier en daar zijn er echter wel prachtige neo-prog album. Naar mijn idee veel pap, slechts enkele krenten. En geloof me, dit is waterige pap en het mist zout en peper.

Ik ga je niet bestrijden in jouw smaak. Ik ben het ook grotendeels eens met je omschrijving van de doorsnee neo-prog. Veel pap, weinig krenten is idd een mooie omschrijving.

Ik vind het zelf wel één van de betere album, ook al is op dit album veel gejat. Maar ik kan er wel van genieten, dus slaat het bij mij aan.
Overigens haal jij Brave aan als Neo-prog van Marillion, maar Brave is allesbehalve neo prog te noemen naar mijn mening.

Sterker nog, voor mij is het zeker een van de betere onderdelen. Misschien is het niet de beste zanger uit de progwereld maar zijn stem vind ik erg prettig in het gehoor liggen en sluit wat mij betreft goed aan bij de muziek.