Stereophonics - Word Gets Around (1997)

Typisch zo'n band waarvan ik een van hun eerste hitjes (A Thousand Trees) heel leuk vond (en nog steeds vind). Een heel album vond ik toen al wat veel, maar hierna zou het alleen maar rap bergaf gaan. Het frisse ging eraf en tegenwoordig is het zo'n ongelofelijk saaie band geworden. Alleen nog maar irritant eigenlijk.

Deze ken ik helemaal niet.

Vind ik helemaal niet. Maybe Tomorrow moet zowat het beste nummer zijn dat ze ooit geschreven hebben.

Ik vind The Bartender and the Thief juist het beste.

Ik juist Local Boy..

Dat was hun eerste hitje, toch? Ik vrees dat de Stereophonics net te laat kwamen voor mij. Ik was altijd erg into dit soort bandjes, maar toen ze opkwamen rond 97/98 begon ik net andere dingen te ontdekken en had ik zoiets van 'ah, alweer zo'n mijnwerkersband'. De singles zijn best goed, maar aan de albums heb ik me nooit gewaagd.

Moet je zeker doen!! Stereophonics hebben veel meer muziek gemaakt dan hun singletjes die de moeite waard is om een keertje te gaan beluisteren! Succes

"Local Boy in the Photograph" is zoooooo mooi....

grappig, want "Local Boy in the Photograph" is misschien wel de beste song dat die Stereophonics ooit uitbracht, deze album krijgt nu een 10 year anniversary remastered re-release, maar de hele chorus van "Local Boy in the Photograph" klinkt musicaal veel te veel op een andere lied dat "Start" heet van meisjes band Hoop La Baby van 1996. - Beide bands speelde op dezelfde event eind 1996 en beide bands stonden onder aandacht kort daarna van V2 records ...Die zanger (Kelly Jones) zingt bijv "the clock strikes back" terwijl de zangeress van HLB zingt "I take it back" ... etc, etc.

Zo gaat dat soms ...

Zeer aardig debuut van deze band. Vierde album dat ik van hun hoor en 3e dat aardig bevalt. Zoals hieronder aangegeven is 'Local Boy in the Photograph' hét hoogtepunt van deze plaat.

Een heerlijk debuut van deze band, naar mijn mening hebben ze hierna nooit meer zo fris geklonken.
A thousand trees, More life in a tramps vest & Last of the big time drinkers zijn mijn persoonlijke hoogtepunten.

Sterk debuut. Klinkt lekker fris en jong, maar het mist wat van de volwassenheid die de latere albums wel bezitten. Goede plaat, maar omdat ik Performance & Cocktails eerder hoorde heeft het niet de verpletterende indruk gemaakt als dat album.

Ik zie hem 2e hands liggen, is dit een cd om in je rekken te hebben?

nee

zie mijn opmerking van geplaatst op 23 juli 2007, 15:28 uur


Stereophonics waren en zijn een van die bands die toen populair werd omdat er rond die tijd (eind jaren 90) zeer weinig goede nieuwe bands waren!! .. in mijn opinie maar ga maar vergelijken.

samengevat, Stereophonics zijn eigenlijk een cheap mans version of Manic Street Preachers ...

ik vind Stereophonics ook niet bijster veel aan, maar dit album kan ik toch zeer goed pruimen, net zoals Language, Sex, Violence....
De rest kan mij ook weinig bekoren, dus in zoverre kan ik wel mee met TerryA.

Ik kan deze dus i.i.g. 2e hands aanraden.

Tsja... het is een mening hè?

Erg fris en spontaan album. Enige kritiekpunt is dat een aantal nummers erg op elkaar lijken. Vooral tot en met nummer 5 is het echt genieten geblazen. Daarna zakt het wat is, maar nergens wordt het echt slecht. Leuke plaat om zo af en toe op te zetten, zeker in de zomermaanden.