Leela James - My Soul (2010)

Dit lijkt mij wel een interessante release. Mag deze dame graag horen

Gaat snel zo. Hopelijk een stuk beter als die covers van het vorige album. Wel mooi dat ze op Stax-label zit.

Vond haar vorige album wel aardig, hoop dat deze beter is......

Ik had gehoopt dat ze het idee voor het album Let's Do It Again - om een album net als vroeger als het ware live in de studio op te nemen - door zou zetten op het Stax-label, maar dan met eigen nummers in plaats van covers. Helaas is dat niet het geval

Het zijn toch geen covers?

Lizzy doelt op de manier de opnemen .

Ben altijd benieuwd naar deze artiest. En dat komt eigenlijk alleen maar door de meesterlijke track Music, want veel meer om op prat te gaan heeft ze niet. Ze zou eens de studio in moeten met James Poyser (en dan bedoel ik niet voor een enkel nummerjte zoals op haar debuutplaat), ?uestlove, Andre Harris of misschien kan Badu eens als executive een goede productielijst voor haar regelen. Leela James kan waanzinnig mooi zingen en het zou zonde zijn als dat nooit eens goed uitgewerkt zou worden. Enfin, ik ga dit zeker checken. Ze is pas 26 jaar dus alles is nog mogelijk in de toekomst..

Inderdaad, geen covers. Ik doelde dus op de manier van opnemen, maar ik zie nu dat ik het misschien een beetje dubbel geformuleerd heb.
Ik heb totaal niks met RnB/HipHop-achtige beats en drums (de ene keer kan ik ze wel verdragen, maar soms kunnen ze nummers voor mij echt verpesten) en die zijn wel weer gebruikt op dit album. Na Let's Do It Again en omdat ze bij Stax zit (wat tegenwoordig overigens ook eigenlijk niks meer wil zeggen), had ik gehoopt dat ze een meer ouderwets-klinkend soul-album zou maken, zoals Gizelle Smith en Sharon Jones. Lijkt me geweldig met die stem van Leela.

Ja, jammer dat er nog steeds niet veel goede albums uit zijn gekomen na de herstart van Stax. Angie Stone doet het ook niet zo goed.

Maar dit album ga ik ook zeker beluisteren.

Nu een keer beluisterd. De strot is er nog steeds, maar productioneel klinkt het toch wat vlak

En dat is deze dus niet helaas, ook niet slechter het is van het zelfde nivo als haar vorige 2........

Leela heeft een lekkere rauwe stem, maar ze doet er mijns inzicht teweinig mee het is allemaal een beetje vlak en er word behoorlijk op safe gespeeld. Volgens mij kan deze dame veel meer dan dat we van haar horen op haar reguliere studio werk.

Ook haar derde blijft dus op 3.5* steken.

Hoe het live allemaal klinkt......??? Ik heb geen idee, maar ik vermoed dat het dan een stuk beter te verteren is dan gewoon thuis uit je speakers / koptelefoon.

Vind het zeker geen slecht of vervelend album...

Lelijke albumhoes trouwens...
Ben wel benieuwd, ik vond haar vorige wel aardig maar niet super.
Haar stem klinkt naar mijn mening het mooist op een nummer als my joy. Dat rauwe is echt goed.
Is dit album nog steeds soul of heeft ze een stap richting pop gemaakt?

Tot mijn grote spijt kan ik niet anders dan concluderen dat de hedendaagste Stax niet veel meer voorsteld. Dit album van Leela James is (erg) matig in vergelijking met andere soul albums die sinds de rivival in de afgelopen vijf jaar zijn gemaakt. Leela heeft een prachtige stem maar daar blijft het grotendeels ook bij op dit album. Ik heb het idee dat Stax anno 2010 meer staat voor R&B dan soul. Dat geldt voor ‘My soul’ maar al helemaal voor het album ‘Unexpected’ van Angie Stone die ook al zo flink tegenviel. Deze albums onderscheiden zich haast niet van de vele R&B albums die ons tegenwoordig om de oren vliegen en dat is jammer. Vooral als je het idee hebt dat bij een artiest als Leela (of Angie) veel meer in zou moeten zitten. Dit album is voor mij te gladjes (voor een soulplaat); als ik strakgeproduceerde muziek wil horen, luister ik liever naar popmuziek.

De enige track die mij raakt is "Let it Roll" (heerlijk nummer wat je even terug neemt naar de goude oude tijd van Stax.
"I Ain't New to This" is ook wel aardig, lekker schreeuwerig maar toch prachtig gezongen, zou trouwens ook zo een beat van 50 Cent kunnen zijn.
Maar helaas is dat voor mij niet genoeg om dit album een voldoende te geven.
Een tegenvallend album. Jammer.

Ik kwam deze op het spoor door een atikel over Stax, en ik kende haar naam wel, want zij hoorde volgens bij de nu-soul-wave van de jaren 90 met Erykah Badu en D'Angelo etc. Qua sound vind ik het wel wat weghebben van Common trouwens.

Dit klinkt echt wel erg goed, al het van mij wel wat organischer mogen klinken. De stem van Leela staat wel echt als een huis. Ik zou haar wel meer in een band-setting willen horen.