John Barry - The Ipcress File (1965)

Na het succes van Bond waagde producent Saltzman het erop met een de trend van spionage met een anti-held en niet speelse variant: Harry Palmer. David Niven werd enkele malen gecast als spion en ga zo maar door. Het filmen van Ipcress leek richting fiasco te gaan en dus werd regisseur Furie toen de opnames klaar waren gedumpt. De producent had de editor nodig om te weten te komen of het materiaal iets was, dat bleek zo te zijn, zelfs zeer inventief camerawerk. Componist Barry moest alles over de score via de producent laten gaan, maar daar trok hij zich niet zoveel van aan. Weliswaar in het geheim ontmoette hij steeds Furie in een Londens restaurant waar Barry oa. goede vrienden werd met Caine en Terence Stamp. Hij vertelde over zijn aanpak van de muziek en informeerde hem over welke shots wel of niet erin werden gelaten.

Barry maakte van Palmer een Europesere, ethnische spion door gepaste instrumentatie, waarvan de cimbalom hiervoor functioneel is. Zowel de eenzaam van Palmer als dreiging wordt opgeroepen met dit instrument. Geinspireerd hiervoor was door Karakas zijn werk voor The Third Man, waar daar de zither de hoofdrol speelt. Ook opvallend is hoe sterk Barry het Oost-Europees, etnisch, Londens swingende jazz en het Koude oorlog gevoel verwoven heeft in een pakkend geheel. Typische ''jaren 60 Barry''. 4.5 sterren

The Ipcress File vind ik een sterke soundtrack van John Barry.

Met behulp van de cimbalom weet Barry een apart jazz geluid te creëren. De muziek klinkt misschien iets wat apart maar werkt heel goed in de film. Ook los van de film blijft de muziek overeind. Het hoofdthema word vaak herhaald. Maar het thema komt wel in verschillende variaties terug, en ik vind het thema zo goed dat ik de herhaling niet erg vind.

4,5 ster.