Vladimir Cosma - Les Aventures de Rabbi Jacob (1973)

Vandaag deze via Ebay op cd binnen gekregen.
Bevat 19 tracks van de soundtrack, verder nog de score van Levi et Goliath, plus nog een alternatieve bonustrack van Jacob en blijkt eigenlijk cd3 te zijn van de pas geleden uitgebrachte 17 cd box met 40 soundtracks van Cosma.

De score vind ik al leuk vanaf mijn dertiende toen ik de film voor het eerst op de Belg Frans zag.

Het Rabbi Jacob thema overheerst de gehele score en komt dan ook in allerlei variaties terug.
Toch is er ook plaats voor nog andere stukken zoals L'Envol wat hier itt in de film in al zijn glorie volledig te beluisteren valt.
Overigens is mijn tracklijst bijna compleet anders, of op zijn minst andere titels.

Ook de meer traditionele Joodse muziek is in de score verwerkt en dat geeft een toch meer afwisselende cd dan ik voorheen verwachtte.

Hier en daar misschien wat verouderd en een typisch jaren '70 score van Cosma voor een Franse comedy, zoals hij er toen zoveel componeerde.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Oudere Franse komedies stemmen mij soms niet erg tevreden.Les Aventures de Rabbi Jacob is een hele vrolijke score met een flinke dosis invloeden van de Joodse muziek. Dat is puur de beschrijving van een verder lelijke score.Qua palette ondertussen sterk verouderd, zoals wel vaker het geval is met Cosma scores. De zwaar aangedikte Joodse muziek, het behoorlijk matige thema en het gedateerde geluid zorgen voor een afgrijselijke score.

Het leuke van de Larghetto 17 cd box van Cosma zijn de drie extra tracks, waaronder een 'Danses Symphoniques' suite. Zoals bij wel meer soortgelijke scores is de slechte ervaring met de normale score dusdanig van invloed dat zo'n suite niet altijd meer iets uithaalt. Bij Cosma's La Boum waren de suite en instrumentale versies een verademing, hier is de suite slechts iets beter luisterbaar.

Mwaaa..... je zet het wel erg als feiten neer.
Ik ben het hier toch niet helemaal mee eens.

Het hoofdthema vind ik bv helemaal niet matig, maar erg leuk en het zit meteen in je hoofd.
De Joodse muziek zit bij scene's waar Joodse gelovigen en traditionele folklore in voorkomt, dus voor de film zeer toepasselijk.

Vergeet ook niet: het is natuurlijk ook wel muziek voor een komische De Funes film, verwacht geen... ik zeg maar wat.... Morricone-achtige score.
Dan krijg je een Lone Wolf McQuade effect, waarbij zelfs het openen van een blikje bier nog begeleid wordt met een bombastisch muziekstuk.

Het is niet meer als mijn mening. Discussiëren over de kwaliteit van een thema is wat lastig. Het aandikken van iets in een komische score is erg gebruikelijk, maar kan verschillend werken. Het punt bij deze specifieke score is zowel het typisch vervelende 'De Funes' geluid alsmede de vreselijk geforceerde inbreng van Joodse muziek. Dat tweede kan in geforceerde mate ook regelmatig goed uitpakken, dat eerste niet. Vanwege mijn bekendheid met soortgelijke score voor soortgelijke films uit die tijd was er van tevoren al geen ander verwachtingspatroon mogelijk.