Dustin O'Halloran - Vorleben (2010)

Goed gespeeld, maar redelijk saaie stukken.
Het blijft allemaal maar erg vlak en verdwijnt nogal snel naar de achtergrond.

Ben desalniettemin erg benieuwd; had geen idee dat deze er al aan zat te komen! Vond zijn An American Affair niet zo boeiend, maar de terugkeer naar solo piano doet mij hopen op wederom veel moois na Solos 1 en 2, beide grote favorieten hier.

nu een paar keer vaker gehoord en hij groeit toch wel een beetje.
Als nog zijn het geen uitermate briljante stukken die blijven hangen, maar toch.

Overigens een liveplaatje, ontdekte ik toen ik de tracklist nog eens goed nalas; mooie tracklist met enkele nieuwe stukken, maar ook veel pracht van Piano Solos volumes 1 en 2, waaronder mijn persoonlijke favoriet Opus 28. Op de website van het label zijn wat previews te horen; die klinken nochtans uitstekend. Zodra ik mijn loon binnenheb bestel ik deze maar even.

wauw, de grunewald kerk in berlijn begint bijna écht heilige grond te worden. naast nils frahm's the bells en de nieuwste instant klassieker van greg haines is ook deze plaat opgenomen in deze zelfde kerk.
van mij mogen, vanaf nu aan, alle platen daar opgenomen worden.
de kerkelijke akoestiek geeft het al prachtige minimale pianospel zoveel extra melancholie mee, dat dit zich, samen met het kille berlijnse, samenvouwt tot een emotie die niet oppervlakkig, maar werkelijk een beroering god's lijkt te zijn.

volgende maand komt zijn nieuwe album uit en in juni een rerelease van dit album wist hij me gister te vertellen na zijn prachtige optreden in utrecht met greg haines en nils frahm. absoluut het wachten waard, want die sonic pieces zijn altijd gruwelijk snel uitverkocht.