Rogue Wave - Permalight (2010)

Op de een of andere manier zal het Rogue Wave nooit lukken om een album te maken dat de grote massa kan overtuigen van hun kwaliteit. Maar tegelijkertijd maken ze wel steevast albums met een aantal heerlijke poppy liedjes. Zo ook weer met Permalight. Een lekker warm, fris plaatje dat sterk begint met Solitary Gun en Good Morning (tikkeltje elektronisch zelfs). Sleepwalker is een aardig rustig nummer. Daarna ben ik toch niet helemaal overtuigd van Stars en Stripes en het titelnummer (hoewel deze wel de hele dag in mn kop blijft hangen). Fear Itself is dan wel weer een prachtig liedje. Misschien iets te lang. Maar wel heel mooi. Daarna volgen een aantal lekkere stevige nummers. Tegen het einde kom ik ook weer het een en ander tegen dat me voorlopig nog niets doet, maar de afsluiter is dan wel weer sterk.

Zo gaat het altijd met Rogue Wave. Ik heb alles van deze band geluisterd. En altijd kom ik weer van die heerlijke catchy liedjes tegen waarvan ik denk: hoe verzinnen ze het toch? Maar daar staan vaak evenveel nummers die te rustig, of net iets te inspiratieloos zijn om te boeien. Dit album bevat geen echte knallers, die Asleep at Heaven's Gate en Descended Like Vultures wel hadden, maar tegelijkertijd is het niveau wel constanter, staan er geen echt matige nummers op, waardoor ik het gemiddeld toch wel beter kan waarderen als de voorganger. Descended Like Vultures blijft toch wel hun beste plaat, en dat zal niet zo snel veranderen ben ik bang.

Aantal goede platen, bijv. We Will Make A Song Destroy en Solitary Gun, maar echt heel bijzonder is het niet. Toch het beluisteren waard.