Fervid - Oh (2010)

Het leukste liedje staat helaas niet op deze cd.......krijg je kado als je download.....Cortisol! Geweldig!

YouTube - Follow the Crowd (part 2)


Rest van de cd erg sterk, lijkt erop dat ze geen vullertjes gebruikt hebben maar alleen sterke liedjes hebben gebruikt. Meezing pop van de bovenste plank! Top!

In de rubriek over band(je)s die in mijn ogen ‘aandacht tekort’ komen zijn tot nu toe geen Nederlandse bands verschenen. Fervid, een band uit Dordrecht, zou de eerste kunnen zijn, was het niet dat vandaag hun album Oh is verschenen die ik via een recensie van aandacht kan voorzien. Wat betreft de muziek zijn ze niet origineel, maar dat klinkt harder dan het bedoeld is. De bedoeling van de band is om ‘het perfecte liedje’ te schrijven dat goed blijft hangen en dat hoort nu eenmaal makkelijk verteerbaar te zijn. Mocht je door alle noise niet meer weten hoe dit klinkt, dan hoef je slechts de CD in de speler te doen en binnen een honderdste van een seconde volgt het antwoord…

Cynical Love! Waarom een apart intro verzinnen als je al zo’n catchy refrein hebt dat – zonder te overdrijven – tenminste een week in je hoofd blijft hangen. Enig nadeel is dat het refrein zo verslavend is dat het couplet alleen maar kan storen, maar ook daar is rekening mee gehouden door de coupletten zo kort mogelijk te houden en het refrein zo vaak mogelijk te herhalen en omdat het liedje zelf amper de twee minuten haalt is er van verveling geen sprake. Stop dit liedje in een commercial en het wordt een hit!

Dit toch wel Beatlesque album heeft ook enkele hardere nummers waar het punkrockende titelnummer er één van is, ook hier ontbreekt het niet aan catchiness. Ook met Microphone bewijst Fervid dat het prima kan switchen tussen zoetsappige popnummers en wat hardere rock. Het zeer energieke Loose End en het rockende Fair To Me maken het lijstje van hardere nummers compleet.

Blue Smile Girl is zoals de titel al doet vermoeden een ode aan een mooi meisje waar Beatlesque samenzang niet ontbreekt en het refrein in het bezit is van een een hoog mee-zing-gehalte. Shimiaha vind ik het mooiste nummer van Oh, al ben ik er nog niet helemaal achter waarom… Is het de tamboerijn, de zang, de rest van de instrumenten of juist de combinatie ervan? Bij het daaropvolgende Put Your Arms Around Me is het bijvoorbeeld veel makkelijker te zeggen wat het het liedje zo aantrekkelijk maakt: Wederom een zeer catchy refrein dat vaak herhaald wordt en niet te vergeten het ’stotterende’ “Pu-put your arms around me” op het einde.

The One I Am In Love With (Is Not In Love With Me) zullen sommigen het beste nummer van het album noemen, maar dit soort teksten zijn helaas niet voor mij weggelegd. Als je net als de Headless Generation “so much energy” hebt moet je het afsluitende November overslaan. Dit is zo introvert dat dit na zoveel catchy refreinen bijna monotoon overkomt, waardoor ook ik me een beetje aangesproken voel.

Toch nog twee kritische noten op het eind, want voor de rest is het namelijk een album met prima nummers. Voor een opvolger is het echter wel aan te raden een duidelijkere keuze te maken welke kant er met de muziek wordt opgegaan. Aan consistentie ontbrak het namelijk een beetje; Microphone en The One I Am In Love With zijn een verschil van dag en nacht. Voordeel van dit grote verschil is dat het zonder twijfel genoeg aanknopingspunten biedt voor een volgend album.

For Music Only