Matt Harlan - Tips & Compliments (2010)

Heel straffe plaat. Fantastische teksten, heerlijke muziek. Wat wil je nog meer.

Mooie muziek met een fijn stemgeluid.. Zeker een goede muzikant deze vent, met prima teksten ook. Jammer dat 'ie nog zo onbekend blijkt te zijn hier..

Hij mag hier onbekend zijn maar er is een winkel in Hengelo die van deze cd er denk ik wel meer dan 50 heeft verkocht. Normaal gesproken ben ik niet helemaal van dit repertoire maar ik ben zelfs overstag gegaan. Goede singer-songwriter die wat meer richting Americana leunt wat overigens meer komt door zijn opvallende Texaanse accent denk ik.

Wie dit leuk vind moet zeker eens z'n oor te luisteren leggen bij Kathleen Edwards.

Ik heb dit album gisteren gekocht na een optreden van Matt Harlan & The Sentimentals (een Deense!! begeleidingsband) in het mooie maar kleine Brabantse Asten. In een intieme setting speelde hij de pannen van het dak. Ik kende zijn nieuwe album, maar juist de nummers op deze plaat deden mij het meest. Echte verhalen zijn het; dus met een beetje fantasie haal je 13 korte films in huis. Hij verdient het om in grote zalen te spelen, maar ik moet zeggen dat het voor mij toch wel de krenten uit de pap zijn; dit soort optredens (eerder Israel Nash Gripka in soortgelijke setting gezien). Gelukkig zijn er hier in de regio een aantal liefhebbers die veel inspanningen verrichten om zulke parels naar Nederland te halen.

In de pauze heb ik een hele poos met hem gepraat (ik was toch wel heel benieuwd hoe hij die Denen had gevonden ) en wat een ongelofelijk sympathieke man is dat zeg! Een artiest met heel veel liefde voor het vak en met ongelofelijk veel respect voor de mensen die 'de moeite' nemen om naar hem te komen kijken. In dat kader vertelde ik dat ik 'Tips & Compliments' zo'n mooi nummer vond en vroeg of dat ooit op de plaat is gezet. Zodoende heb ik nu dit mooie album, uiteraard voorzien van een handtekening van de meester zelf (de entree was 5 euro incl. consumptie, dus ik voelde me haast schuldig als ik zonder iets te kopen naar huis zou gaan.......terwijl ik cd's eigenlijk al lang heb afgezworen). Maar ja, weer een mooi item voor mijn persoonlijke museum.

Een jongere loot aan de rijkgevulde boom van muzikale verhalenvertellers. Dit album belooft veel. Sympathieke stem, swing in de begeleiding, mooie songopbouw. Het zakt ook nergens echt in. Knap hoor.

Zeker niet onaardig wat deze Matt Harlan laat horen op dit album. Voor mij echter iets teveel 'country'. Zo nu en dan een country nummer is helemaal goed maar een volledig album is net iets teveel voor mij.

fraai debuutalbum van de uit Houston, Texas afkomstige troubadour Matt Harland. zijn muziek beweegt zich op het kruisvlak van folk en country en zijn verhalende teksten gaan voornamelijk over "life on the road" en "everyday life".

vond de kwaliteit van zijn nummers bij eerste beluistering wat ondermaats, maar na meerdere luisterbeurten blijkt de man toch veel goede songs in zich te hebben.

hoogtepunten zijn o.a. "Driving Song" en "You're Just Drunk" beide fraai ingekleurd met pedal steel klanken, het folky akoestische "Waiting For Godot" met een heerlijk invallende fiddle partij, het aanstekelijke met cajun klanken opgesierde "Over the Bridge" en het weemoedige "Walter" wederom omlijst met fraaie fiddle klanken. "Dresses" is een waardige afsluiter met prachtig, ingetogen akoestisch "fingerpicking" gitaarspel.

het titelnummer verhaalt over het moeilijke bestaan van de rondreizende muzikant "I'm just living on tips and compliments, in a dive on the eastside of town". op "Everybody Else" 1 van de weinige up-tempo nummers soleert Rich Brotherton er op elektrische gitaar lekker op los.

het is niet voor niets dat Matt Harlan reeds diverse Awards won vanwege zijn songwriter's talent, hoewel niet alle 13 nummers even raak zijn.

Album werd geproduceerd door Rich Brotherton (co-produced Michael Mikulka & Matt Harlan)
Recorded at Lucky Run Studio, Richmond, Texas
All songs by Matt Harlan (except "Over the Bridge" co-written Paul Quebodeaux)

Matt Harlan: vocals, acoustic guitar, banjo
Rich Brotherton: vocals, acoustic & electric guitars, lap steel, mandolin, cittern & percussion
Rankin Peters: upright & eelctric bass
Mike Mizma: drums & percussion
Warren Hood: fiddle
Marty Muse: pedal steel
Riley Osbourn: keyboards
Phoebe Hunt: vocals (tracks 5 & 11)
Tom van Schaik: percussion (track 2)