Debuutalbum van dit Franse heavy metal gezelschap uit Parijs én één van de eerste albums die ik via tapetrading heb verkregen. Al die cassettes heb ik nog, hoewel een aantal ver van bespeelbaar meer zijn.
Ik geef even nog de line-up mee: Raphael Garrido (zang), Christophe Aubert (gitaar), Didier Bernoussi (gitaar), Alain Pernette (Bass) en Henry Barbut (drums). Twee afwisselend solerende gitaristen hebben altijd een streepje voor ten huize Spamalot en zeker als ze dan nog eens een aantal uptempo nummers spelen in de stijl van tijds- en landgenoten H-Bomb en Sortilège. Heel heldere productie (denk aan het geluid van de vroege Saxon) waar je ieder instrument klaar en duidelijk kunt horen, een zanger die de hogere regionen niet schuwt maar die gelukkig weet waar en wanneer hij moet doseren. Voor mij is hij het Franse broertje van Udo Dirkschneider (Accept, UDO). De teksten van de nummers zijn in het Frans, dus misschien een goede taaloefening voor zij die binnenkort naar het zwoele zuiden vertrekken op reis.
Mijn voorkeur gaat zoals meestal uit naar de snellere nummers (de eerste twee nummers) en nummer drie Le Casse vind ik een beetje saai. De andere nummers zijn degelijk maar te midtempo in mijn ogen, er staat tot mijn verbazing zelfs geen snelle afsluiter op.
Mijn fair toegekende drie is voor een stuk nostalgie uit mijn jeugd, niet alle hardrock kwam uit het Verenigd Koninkrijk, Duitsland of de US of A. Ze maakten nog twee albums: Warning II en Métamorphose. Die komen ook nog aan de beurt.