Hey meneer de toevoeger: heeft u liggen slapen? Dit album staat al op de site!
Jazeker staat dit album op de site, maar A Book of Songs for Anne Marie is geheel opnieuw opgenomen voor het label Tin Angel.
Waar de eerste versie geheel rondom piano werd opgebouwd daar bevat deze versie allereerst meerdere nummers, is de volgorde anders en zijn de nummers echt compleet anders aangepakt en daar ligt de kracht van Baby Dee: haar bloedmooie nummers zijn geschikt voor elke setting. Ook is die vorige versie best lastig te verkrijgen omdat het beperkt is uitgebracht zes jaar geleden.
Maxim Moston mag niet onvermeld blijven. Hij heeft dit album samen met Baby Dee onder handen genomen.
Moston is bekend van zijn werk met Antony & the Johnsons en dat hoor je terug in deze herbewerkingen. Zo kaal en sober als de vorige versie was, zo rijk zijn een aantal nummers hier: fluit, hoorn, cello en viool (Maxim Moston zelf) voegen veel toe aan de nummers en benaderen hiermee de aanpak die we ook horen bij Antony.
Wat ook fijn is om te horen is het feit dat de harp die Baby Dee bespeelt hier terugkeert.
Dan komen we bij een hekel punt, namelijk haar stem (het lijkt soms wel of ze 'mekkerig' zingt). Het is net als bij Antony een stem to love or hate, maar zelf val ik daar toch een beetje tussen heb ik wel eens het gevoel.
Ik ben er niet echt verliefd op, maar heb er ook geen hekel aan terwijl het behoorlijk uitgesproken is. Laat ik het er maar op houden dat ik de stem van Antony mooier vind.
Of het te maken heeft met het feit dat Dee transgender is weet ik niet. Geen idee wat de invloed op haar stem is geweest.
Is deze versie dan orkestraal en een beetje volgepropt met andere instrumenten? Nee. Er staan nog steeds zeer pure en sobere nummers tussen.
Unheard of Hope bijvoorbeeld is nog steeds een piano-nummer en duurt wat korter dan op de eerste versie. Maar wat ik een vooruitgang vind is de afwisseling, want als je na zo'n toch wat zwaar piano-nummer de lichte harp op
Black But Comely hoort merk je pas hoe bijzonder dit allemaal toch is en hoe apart de stem van Dee die zich op een nummer als dit in alle bochten wringt.
Er staan sowieso nog best veel harp-nummers op deze cd, waardoor het sobere karakter gehandhaafd blijft.
A Book of Songs for Anne Marie, nieuwe versie, bevalt mij meer dan goed. Het is een album om spontaan verliefd op te worden, maar ik besef mij terdege dat dit niet voor iedereen geschikt is, zelfs niet voor Antony-liefhebbers wiens muziek net even wat toegankelijker lijkt te klinken.
Schrikt dit niet af dan zou ik zeker eens gaan proberen te luisteren naar dit wonderschone album en als dat bevalt zou ik zeker de vorige versie opzoeken.
Het is de pure Baby Dee van de eerdere albums: minder cabaretesque zoals op Safe Inside the Day en dat bevalt goed. Meer dan goed!
Enne: van mij mag ze weer snel samenwerken met Antony of Marc Almond
