De Kreuners - Jonge Honden (2010)

Zéér nieuwsgierig of ze het nog kunnen, of er nog wat leuke rocksongs te rapen vallen bij deze oude sokken...

De titel van de plaat is in elk geval lekker cynisch....

Bij de eerste luisterbeurten viel deze cd, dik tegen.
Het pittige uit '1978' leek ver weg en het leek allemaal een beetje 'van moeten'.
De dag nadien toch enkele 'tweede kans' beurten gegeven en de plaat komt los.
Typische Kreuners-sound; niet het hardere werk als bij 'De Kreuners' uit 1995.
Maar het oude getrouwe recept: recht toe, recht aan.
De bass van 'toffe pee' Axl bromt enkele keren leuk op de achtergrond en drummer Ben heeft het betere slagwerk toch echt wel in de handen.
En gitarist 'Jeanke' blijft als van oudsher, OUTSTANDING, zowel in gitaarspel als teksten.
Conclusie: cd die dichter aanleunt bij '1978' dan bij het 'muffe' Pure Pop.
'Grote smoel' en het pakkende 'Das wat ik zeggen wou' steken er met kop en schouders boven uit en overtreffen voor mij zelfs 'de klassiekers'.
'Wonderjaren', 'Foute meisjes' en 'Pech voor mij' smaken als de beste en enige 'grootmoeders-soep met flinke ballen'.
Jawel hoor! De 'oude sokken' kunnen het nog altijd en klinken inderdaad een beetje als 'Jonge Honden'.
STERK !!! En vooral: RESPECT !!!

Ik heb de cd nu iets langer dan een week en ondanks de aanhoudende luisterbeurten, overheerst de groeiende drang naar 'nog, en meer'.

Dit album is echt wel de 'te kloppen kandidaat' voor het hoogste schavot in de categorie 'beste album van'.

Voor mij persoonlijk is de aftrap 'Mag ik je voelen' wat minder geslaagd wat verklaart waarom de eerste luisterbeurten minder overtuigend klinken.

Ondanks de staat van dienst van de groep, klinkt deze plaat 'lentefris en hongerig'.

En alsof het eigenlijk nog wel bewezen moest worden:
- de ritme-sectie bestaande uit drummer Ben en bas Axl staat als een huis en bewijst de meerwaarde van Axl;
- het gitarenduo Jan (1ste) en Erik (2e) staaft nog maar eens het gezegde 'never change a winning team';
- en Walter is en blijft gelukkig Walter: 'you like it or you don't' maar al even onmisbaar als frontman én als de toch wel, betere zanger.

Wat is het juiste woord weer 'Blokken' Ben ?
Inderdaad: KLASBAKKEN !!!

Als ik op slaapverwekkende en erg pijnlijke single (alleen die titel al!) moet voortgaan, laat ik dit album zeéker links liggen..
Maar ik ga het zeker eens beluisteren alvorens een commentaar over het hele album te geven - maar als het van hezelde "niveau" is dan ander "recentere" Kreuners-releases wordt dat echt wel een beproeving...

.. al was 1978 niet écht slecht... dus wie weet...

Gisteren live gezien, echt een goed album.

"Zelfmoord", " grote smoel" en 'das wat ik zeggen wou" zijn zeker de uitschieters van het album.

De Kreuners zijn nog eens back!
En wie kan daar eigenlijk wat op tegen hebben?

Das wat ik zeggen wou is on-Kreuners maar net daarom verfrissend en welgekomen in de Kreuners-catalogus...

Grote Smoel is een wereldnummer en zou zo op single mogen...net zoals Wonderjaren trouwens...

KVerlang is een mooie trage!

Kortom, een CD die af is en waar sommige nederlandstalige bands een puntje aan kunnen zuigen...

Ondertussen heb ik hem gehoord en ik ben echt aangenaam verrast.... De single blijf ik een vergissing vinden, maar alle andere nummers staan als een huis! Eindelijk nog eens een oerdegelijke Kreuners-plaat !

Toen ik ze onlangs op Krasjelrock in Ninove live zag, was ik al aangenaam verrast door de nieuwe songs.... maar nu ik het CD'tje gehoord heb... Jawel, De Kreuners in een vorm van vanouds: .... eindelijk!

"Da's Wat ik zeggen Wou" had een goede B-kant geweest, maar goed zelfs dit foutje wil ik hen vergeven, omdat de rest van het album van zo'n hoge kwaliteit is... ook ondanks die arrogante kwast die naar de naam Axl luistert, bassen kan ie wel.. op de CD en nu gelukkig ook op de optredens houdt ie tenminste zijn mond

't is fijn thuiskomen bij De Kreuners na toch een aantal mindere tot ronduit slechte albums !!
Oef !

4,5 !!