Robert Francis - Before Nightfall (2009)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Atlantic
-
Darkness (2:54)
-
June Bug (3:58)
-
Nightfall (3:25)
-
Climb a Mountain (3:44)
-
I Like the Air (3:21)
-
Keep on Running (3:43)
-
Mescaline (4:06)
-
Where You Came From (2:53)
-
One by One (5:17)
-
Hallways (2:50)
-
Playground (3:44)
-
Do What I Can (3:36)
0
geplaatst: 17 maart 2010, 23:19 uur
Originele cover, minder originele songs...
Desalniettemin zeer fijn voor het gehoor, soms iets te zoet helaas.
Desalniettemin zeer fijn voor het gehoor, soms iets te zoet helaas.
0
geplaatst: 11 juni 2010, 13:23 uur
er staan geniale songs op in de stijl van Springsteen, maar ook wat vullertjes
0
geplaatst: 21 oktober 2010, 08:41 uur
Robert Francis is maar 23 jaar oud, maar klinkt als een echte blues/soul legende. Maar er is volgens ons toch meer nodig om ons te overtuigen.
Darkness begint heel rustig en bouwt zich verder op naar een soort van climax dat veel wegheeft van Springsteen die een eureka moment heeft. Darkness is een nummer dat over een mislukte relatie gaat, het lijkt wel een heel autobiografisch nummer. Junebug is dan van een heel ander kaliber en is opgebouwd rond de songtekst en staat de muziek niet centraal genoeg. Toch komt hier ook wel wat Springsteen momenten in terug, we kunnen direct de link leggen naar Springsteen.
Hij zit in dezelfde stijl, en we kunnen hem ermee associëren, maar hij heeft zijn eigen inbreng en niet zomaar een copycat. Nightfall gaat dan weer zijn eigen richting op met de rustige gitaren die ons passeren en de sterke zang die hij hier brengt. In Nightfall beheerst de folk en de blues toch wel het nummer. Het heeft wat weg van Americana/country meets Gimme Shelter van The Rolling Stones. Climb A Mountain begint rustig en is een goed voorbeeld van iemand die iets te vertellen heeft over zijn geliefde en dit op een toffe manier doet. In het album zit ondertussen wel heel hard het gevoel om een weg te volgen. Climb a Mountain heeft er wat verwijzingen naar en Nightfall zit ook wat in de richting. Het album kabbelt wat verder in dezelfde richting van de eerste nummers. Het klinkt allemaal klef na een tijd. Maar toch wel een genietbaar album, maar niet om te zeggen dat iedereen het zeker in huis moet hebben.
Darkness begint heel rustig en bouwt zich verder op naar een soort van climax dat veel wegheeft van Springsteen die een eureka moment heeft. Darkness is een nummer dat over een mislukte relatie gaat, het lijkt wel een heel autobiografisch nummer. Junebug is dan van een heel ander kaliber en is opgebouwd rond de songtekst en staat de muziek niet centraal genoeg. Toch komt hier ook wel wat Springsteen momenten in terug, we kunnen direct de link leggen naar Springsteen.
Hij zit in dezelfde stijl, en we kunnen hem ermee associëren, maar hij heeft zijn eigen inbreng en niet zomaar een copycat. Nightfall gaat dan weer zijn eigen richting op met de rustige gitaren die ons passeren en de sterke zang die hij hier brengt. In Nightfall beheerst de folk en de blues toch wel het nummer. Het heeft wat weg van Americana/country meets Gimme Shelter van The Rolling Stones. Climb A Mountain begint rustig en is een goed voorbeeld van iemand die iets te vertellen heeft over zijn geliefde en dit op een toffe manier doet. In het album zit ondertussen wel heel hard het gevoel om een weg te volgen. Climb a Mountain heeft er wat verwijzingen naar en Nightfall zit ook wat in de richting. Het album kabbelt wat verder in dezelfde richting van de eerste nummers. Het klinkt allemaal klef na een tijd. Maar toch wel een genietbaar album, maar niet om te zeggen dat iedereen het zeker in huis moet hebben.
0
geplaatst: 12 december 2010, 00:55 uur
Junebug vind ik een goed nummer en redelijk op zichzelf staan ten opzichte van het album. Climb a mountain was het moment dat ik de cd af heb gezet. Junebug draai ik nog regelmatig maar het album zelf niet meer. Heb het een paar kanzen gegeven de potentie is er mijn inziens maar het komt er zeker niet uit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.