Tracey Thorn - Love and Its Opposite (2010)
mijn stem
9 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Strange Feeling
-
Oh, the Divorces! (4:15)
-
Long White Dress (3:53)
-
Hormones (3:08)
-
Kentish Town (3:30)
-
Why Does the Wind? (5:01)
-
You Are a Lover (3:12)
-
Singles Bar (3:28)
-
Come on Home to Me (3:34)
-
Late in the Afternoon (3:21)
-
Swimming (4:18)
0
geplaatst: 14 juni 2010, 08:28 uur
Tracey Thorn met muziek voor de oudere jongere
Het derde soloalbum van Tracey Thorn (Love And Its Opposite) spreekt niet bepaald de hedendaagse muziekminnende puber aan, maar voor de oudere jongere is er meer dan genoeg te genieten.
Thorn has described the theme of the album as "a record about the person I am now and the people around me ... about real life after forty." (bron: traceythorn.com)
Tracey Thorn (1962) heeft voor mij een stem die zo eigen is dat ze in elk liedje direct te herkennen is. Als (achtergrond)zangeres bij de Style Council (Café Bleu, 1984) viel ze me al op, maar ook in het schitterende Protection (1994) wat ze inzong voor Massive Attack laat ze duidelijk van zich horen. Haar grootste bekendheid dankt ze echter aan haar samenwerking met levensgezel Ben Watt in Everything But The Girl. De grootste hit die zij scoorden is waarschijnlijk Missing (1995), die daarvoor wel eerst geremixed moest worden. En daarna bleef het een beetje stil. Haar solocarrière brengt niet de grote bekendheid en successen, maar dat is mogelijk ook niet haar streven.
Het openingsnummer op Love And Its Opposite doet de pubers al direct afhaken. Een rustige ballad met echtscheidingen als onderwerp spreekt deze specifieke doelgroep natuurlijk niet direct aan. Wie daar doorheen kijkt ontdekt een prachtig popliedje, met gevoel gespeeld en gezongen door een van de mooiste vrouwelijke popstemmen die ik ken. Oh, The Divorces blijkt dan ook opeens in mijn hoofd te blijven hangen. Deze track is gratis te downloaden op haar site.
Tekst overgenomen van mijn blog cd-recensies.nieuwslog.nl
Het derde soloalbum van Tracey Thorn (Love And Its Opposite) spreekt niet bepaald de hedendaagse muziekminnende puber aan, maar voor de oudere jongere is er meer dan genoeg te genieten.
Thorn has described the theme of the album as "a record about the person I am now and the people around me ... about real life after forty." (bron: traceythorn.com)
Tracey Thorn (1962) heeft voor mij een stem die zo eigen is dat ze in elk liedje direct te herkennen is. Als (achtergrond)zangeres bij de Style Council (Café Bleu, 1984) viel ze me al op, maar ook in het schitterende Protection (1994) wat ze inzong voor Massive Attack laat ze duidelijk van zich horen. Haar grootste bekendheid dankt ze echter aan haar samenwerking met levensgezel Ben Watt in Everything But The Girl. De grootste hit die zij scoorden is waarschijnlijk Missing (1995), die daarvoor wel eerst geremixed moest worden. En daarna bleef het een beetje stil. Haar solocarrière brengt niet de grote bekendheid en successen, maar dat is mogelijk ook niet haar streven.
Het openingsnummer op Love And Its Opposite doet de pubers al direct afhaken. Een rustige ballad met echtscheidingen als onderwerp spreekt deze specifieke doelgroep natuurlijk niet direct aan. Wie daar doorheen kijkt ontdekt een prachtig popliedje, met gevoel gespeeld en gezongen door een van de mooiste vrouwelijke popstemmen die ik ken. Oh, The Divorces blijkt dan ook opeens in mijn hoofd te blijven hangen. Deze track is gratis te downloaden op haar site.
Tekst overgenomen van mijn blog cd-recensies.nieuwslog.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.