Star Inc. - Greatest Synthesizer Hits (1990)

Het hele leuke van deze boxset is, dat een hele zooi van al die nepversies (want dat zijn ze!!!), in dezelfde periode uitgebracht werden via de toen erg populaire Synthesizer Greatest-compilaties (en ja, ik geef het toe..ook ik heb die gehad). Voor die compilaties betaalde je een hoop geld. Tja, Arcade moest er natuurlijk ook flink op verdienen en Ed Starink al helemaal.
Maar Star Inc. is niemand minder dan Ed Starink (over speelse woordspelingen gesproken ), en een hoop van de muziek van deze set is dus precies hetzelfde als die terug te horen vallen op die van Synthesizer Greatest!! Echter was deze 4-CD boxset toentertijd beduidend goedkoper. Ik geloof dat ik 'm toen voor 35 gulden voorbij heb zien komen. Tel uit je winst!!!
Maar goed. Als jong jochie vond ik het toen allemaal natuurlijk best tof. Maar nu??
MMwoahh !!. Mijn objectieve mening over dit soort releases, valt af te leiden aan het cijfer wat ik hier uiteindelijk voor geef. En da's dus niet veel!!

Handig zo'n verzamelaar, scheelt een hoop rommel in de kliko. Ik vind dit zo'n crap.

Mooi gezegd, CorvisChristi & The Voice. Ik ben het er geheel mee eens. Als ik naar de inhoud van deze box kijk zie ik bijvoorbeeld nr 51. into the groove staan. Dat is natuurlijk into the groove van Madonna. Juist ja, Edje starink speelde van alles na en verkocht het gewoon. Hij had 12-14 pop nummers van Michael Jackson, madonna, pet shop boys, Rick Astley et c. nagespeeld en onder een low budget platenlabel uitgebracht*. Als je te arm was om de 1e klas plaatjes van Arcade te kunnen betalen kon je terecht bij Star Inc zijn goedkope eigen zuster platenmaatschappij label. Vaak waren de cd's van dat label met een helft gevuld van alle Arcade nummers tezamen met enkele nummers die Ed beschouwde als b-sides of nummers die de Arcade albums niet haalden. Ik weet het nog heel goed dan kon je in de budget-hoek cd's en tapes vinden van respectievelijk 20 gulden of 7 gulden voor synthesizer spectacular volume 1 en 2 en allerhande titels met misleidende namen en achteraf bleek het allemaal uitdezelfde Ed Starink fabriek te komen. Ik voel me na al die jaren nog steeds zo belazerd.

*Deze cd synthesizer spectacular volume 2 staat nog niet op MuMe en bevat een greep bizar slecht klinkende synth vertolkingen van alle populaire hits van medio 1987. Nummers 36 stond daar ook op.

Ha, ja!! Die heb ik nog op een cassettebandje gehad. Man, die is inderdaad erg beroerd!

Deze staat er ondertussen ook op : Star Inc. - Synthesizer Spectacular, Vol. 2 (1988).

Heb hier lang niet meer gekeken en zodoende je reactie gemist. Ja, Vol 2 had ik toen zelf toegevoegd. Ik wilde er nog het één en ander over zeggen, maar daar ben ik niet aan toegekomen.

Vol 2 heb ik nog tot 3 x toe gehad op een cassettebandje, omdat toentertijd die tapies wel eens kapot gingen of het werd afgepakt door de grotere jongens. Hij was iets van zes gulden geloof ik? Ik had als kind ALTIJD geloofd dat dit de echte muziek was van stock/aitken/waterman enz, want de namen stonden er toch onder?? Het was natuurlijk oplichterij van de eerste orde, want Starink's naam was nergens te bekennen.

Als ik er zo nog eens naar terugluister zijn het een en al emotionele herinneringen en er zijn een handvol van die nagespeelde hitjes die best aardig dichtbij kwamen. Wat ik nog weet is dat beide Rick Astley's begonnen aan het begin van elke kant en dat Ed de extended versies van Number One en Westend Girls had gebruikt, Waarom?? Erg bijzonder dat ik destijds alle echte nummers kende en er toch van ben gaan houden. Dat kwam allemaal door die synthesizer hype van destijds. Overigens waren Pump up the volume en P-machinery bonus tracks, voor wie zo fortuinlijk was toen de CD te kopen.

...maar wacht, er is méééér. Ik haal slechts het putdeksel af van Starink's muziekdiefstal en bedriegerij. In het hoesje van de CD zit een lijstje met nog meer nagespeelde muziek..en het lijstje is ERG lang!!!... onder meer van the beatles en een selectie filmscore. Op zo'n moment geloof je dan ook totaal niets in de gaten als je namen ziet als Star Inc. en London Starlight Orchestra die gewoon een en dezelfde persoon is. In het begin dacht ik nog dat het een grapje was wat ik bij een van de Synthesizer Greatest albums las, want hoe kon Ed Starink nou honderden liedjes naspelen, gewoon op een cdtje dumpen en het dan verkopen? Dat geloofde ik niet, maar het schijnt dus allemaal wáár te zijn. En dan heb je nog die compilatie albums o.a. Eve of the War (ook toegevoegd alleen niet op mijn naam), ik had er als kind zelfs eentje van alle superhelden tunes. Alles nagespeeld door Ed himself en nagezongen, Het pijnlijke is dat de ontdekking pas jaren later kwam, het was ook verdomd goed geheim gehouden. Wie wist en weet dit eigenlijk, bah wat een scampraktijken.. Behoorlijk uitgekookt en ik was er een slachtoffertje van.

@PEN15: Sorry, maar je was slechts een slachtoffer van jouw eigen domheid.

Er was geen oplichterij of bedriegerij, omdat maar natuurlijk Ed Starink's naam op de achterkant staat en er was ook geen muziekdiefstal, omdat de originele artiesten altijd hebben vergoeding ontvangen.

Ja, het is echt pijnlijk te handhaven dat het bedrog of muziekdiefstal is. Het is slechts een business.

Nou, helemaal waar is dat natuurlijk ook weer niet. De namen van de originele artiesten stonden er weliswaar niet bij, maar achterop, bij de tracklist, stond in kleine letters vaak wel de componist vermeld. En dat was natuurlijk zo'n aanduiding als 'J.M. Jarre', of 'Vangelis', 'Kitaro', 'J. Hammer' of 'M. Oldfield'. Die gaven toch een beetje de indruk dat daar niet alleen de componist, maar ook de uitvoerende stond vermeld.
In aanmerking genomen dat de naam van Ed Starink er niet op stond (nou ja, vooruit Star Inc. wel, op sommige CD's) en er ook niet heel duidelijk vermeld werd dat het nagespeelde versies waren, kan ik me voorstellen dat minder oplettende kopertjes dat onderscheid niet zo snel maakten.

Er zijn tien-, misschien wel honderdduizenden exemplaren over de toonbank gegaan van die Synthesizer Greatest en aanverwante CD-series. Ook in het buitenland, waar Arcade zijn imperium in de jaren negentig snel uitbreidde (Duitsland, Frankrijk, UK, Scandinavië). Ik vraag me nog altijd af hoeveel van die kopers nou werkelijk doorhadden dat het nagespeelde versies betrof.

Ik ga er zonder meer vanuit dat het allemaal legaal was, maar het was wel slimme business. Al vraag ik me tegelijkertijd ook wel weer af hoe ze uit de kosten konden komen als al die rechthebbenden betaald moesten worden. Als je kijkt hoe groot dat probleem voor Spotify bijvoorbeeld is... Hoewel dat natuurlijk weer op een heel andere schaal is, en eigenlijk niet te vergelijken.

Ik heb dit album en er staat op de achterkant goed te lezen (linksonder, in hoofdletters): “Arranged & Produced by Ed Starink“ en op de cover staat zijn schuilnaam “Star Inc.“.