Vreemd spul dit. Bij gebrek aan beter zou ik het vergelijken met het solo spul van Eric Copeland (Black Dice) of Terrestial Tones. Waarschijnlijk zit ik er met die omschrijving nog mijlenver naast. Ik ben er nog niet uit, bij wijlen kent het genoeg melodie, maar tegelijk is het ook zo afstandelijk, droog en hard.
ja, ik heb die ook al een paar keer opgesmeten en ik ben er ook nog altijd niet uit. Het is inderdaad ver van behaaglijk maar toch zitter genoeg elementen in de muziek die je intrigeren. Black Dice was trouwens ook wel een referentie die direct in mij opkwam.