Ana Mazzotti - Ana Mazzotti (1974)

Ietwat tegenvallend album van deze Braziliaanse dame. Het ligt voornamelijk aan Ana Mazzotti, want ik vind d'r stem niet mooi. Ik kan dan ook niet zeggen dat deze dame een echt zangtalent heeft. De sfeer van het album is daarentegen wel weer aangenaam en best oké, want het voelt allemaal erg zomers aan. Wereldmuziek in combinatie met een wat jazzyachtige sfeer. De drie hoogtepunten op het album vind ik het dromerige ‘Acalanto’ (wat slaapliedje betekent) en het enige Engelstalige nummer op dit album, een Roberta Flack cover, namelijk ‘Feel like making love’. Haar Engelse uitspraak is overigens belabberd. Daarnaast kan het redelijk funky fusionachtige ‘Eu sou mais eu’ (wat Ik ben meer betekent) ook berekend worden tot één van de meest betere stukken. Over de gehele linie toch een tegenvallend album, zoals aangegeven door de zangeres in kwestie, al vind ik de instrumentatie wel weer erg chill.

Inderdaad, qua zang is Ana alles behalve Joyce, Claudia of Elis. Maar de algehele vibe van dit album is heerlijk. Vooral 'Agora Ou Nunca Mais' is aanstekelijk en de rest van het album past qua sfeer goed binnen het aanbod aan heerlijke en legendarische MPB uit de jaren '70.