Meuris - Spectrum (2010)

De eerste single Wat Een Fijne Dag / Het Zou Niet Mogen Zijn is sinds deze week te downloaden via iTunes!

Ik vraag me echt af wat de meerwaarde is van Stijn Meuris' nieuwe 'project': Meuris - een herkauwen van Monza- en Noordkaapnummers.

Met een Meuris die nu natuurlijk beweert/ vindt dat de nummers in hun originele versies niet waren zoals hij ze had "bedoeld" - zo verklaart ie toch in diverse interviews - , fijn om te horen voor ex-kompanen Van Bambost, Mario Goossens, David Poltrock en co...

Wat ik al gehoord heb van deze plaat: geef mij maar de Noordkaap/ Monzanummers...

Tja,
Het album begint veel belovend.
Overbekende klassiekers met een nieuwe frisse toets.
Maar na nummer 6 'Gigant' is de jus plots op.
Dan beginnen de wenkbrauwen te fronsen.
Net als een vuurpijl met hoge verwachtingen, maar de knal, nee.
Vooral de nieuwe nummers laten blijken dat Stijn het eventjes ook niet meer weet...
Na Grand en Attica! dewelke prachtige albums zijn, is deze, op het minst een twijfelaar.
Inderdaad wat vorige confrater stelt, wat is er mis met de 'oude' versies.
De nieuwe versies zijn voor het algemeen geslaagd, maar een grote meerwaarde... ik weet niet.
Toch eens zien hoe een optreden van de nieuwe Meuris verloopt.
Veel van oudsher zou ik zeggen !

Ik dien mijn vorige bericht toch eventjes recht te zetten.
Na nog enkele luisterbeurten ben ik tot de conclusie gekomen dat Stijn misschien wel in herhaling valt.
Wat hij nu zegt of beter zingt, heeft hij inderdaad al eens eerder gedaan.
Enkel de muziek verschilt en in sommige gevallen niet echt veel.
Het nieuwe werk zou laten vermoeden dat Stijn uitgezongen is.
Ik zou zeggen: hetzelfde blijven zingen is dat verkeerd, als juist is?
Even laten bezinken, maar vooral niet te lang.
Bij twijfel, gewoon laten liggen en niet te moeilijk over doen.
Maar dat het een 5/5 album is, spreekt voor zich.
Daarom was de eerste versie dat ook...
Rood/Blauw, Stijn.

Ik denk dat ik deze links laat liggen, ik heb Monza en Noordkaap platen, dit is herkauwen, en dat smaakt meestal nergens naar.
Ik steun de stelling van c-moon in deze.
What's the point? denk ik dan bij zo'n album.

het lijkt me toch meer dan simpelweg herkauwen.

Wat Een Fijne Dag / Het Zou Niet Mogen Zijn met Raymond is van een onvoorstelbare schoonheid, en ook de nieuwe versie van Van God Los maakt bij mij pakken meer emoties los dan het veel te bombastische origineel...

soites, nu nog de rest aan een streng luisteroordeel onderwerpen om een definitief idee te vormen van de sterkte van deze plaat...

Stijn Meuris wil zijn nummers verbeteren. Na al die jaren vindt hij dat er een aantal aanpassingen nodig zijn. Dat er één en ander beter kan. Bij de meeste nummers lukt dit ook. Ze klinken nu beter dan vroeger. Iemand die "verloren dag" vandaag de eerste keer hoort, vindt de nieuwe versie waarschijnlijk de beste. Maar de jongen van 20 die ik was in '94 heeft nu eenmaal een emotionele band met "Gigant" en grijpt daarom graag terug naar de oude albums.
Meuris past de nummers gewoon aan aan de tijdsgeest en het geluid van vandaag. In '96 wou Stijn Meuris een techno-sound creëren op "soms schrik". Vandaag klinkt het gedateerd. Op zich is daar allemaal niets mis mee. Hij doet niemand kwaad en het is op zijn minst origineler en creatiever dan een doordeweeks "Best off" album. Het is anderzijds ook niet noodzakelijk. Het is juist interessant om oudere songs te horen in hun geluid en productie van toen.
Enkele nummers vind ik niet geslaagd. "Druk in Leuven" en "Hoopvol" waren veel beter in de originele versie. Het lijkt alsof hij hier wil tonen dat hij het ook zonder zijn oude makkers kan. Ik mis in deze nummers het voortreffelijke en met gevoel gespeelde gitaarwerk.
Stijn Meuris maakt een mooie balans op, koopt tijd en broedt hopelijk op nieuw werk!

Wat er ook van gezegd: het is een plaat die los moet komen.
Dit ondervind ik aan de lijve.
Ik wens mij dan ook aan te sluiten bij de 2 bovenstaande recensies van 'Djeems' en 'khonnor'.

Na een tiental luisterbeurten dienen mijn vorige recensie inzake deze plaat, dringend genuanceerd en bijgestuurd worden.
Het is inderdaad meer dan een respectwaardige poging om een best of, op deze wijze te brengen.
Maar het is duidelijk meer en dat blijkt steeds meer.

Zeker geen prullebakwerk, maar geef de plaat de nodige beurten om tot volle smaak te komen.

Een groot man vol van verrassingen, maar altijd klasbak, STERK STIJN !

Wow ik viel echt achterover toen ik dit hoorde. Hoog niveau zeg. Zeker als je de originele versies niet kent. Ik denk ook niet dat ik ze meteen ga beluisteren, want ik vind dit echt goed. Ik wil niet teleurgesteld zijn in de originele versies
Muzikaal erg sterk en ook mooie teksten. Eindelijk eens Nederlandse teksten waar ik me niet in plaatsvervangende schaamte dien te hullen (en Gorki ook niet). Rock en akoestiek wisselen elkaar mooi af. 4*

'k Ga deze eens uitlenen en beter beluisteren ... al zal ik denk ik voor de oudere (nostalgische) Noordkaap en Monza-versies blijven kiezen.
Vreemd! Stel dat Bono later solo gaat en U2 nummers gaat spelen zonder The Edge en zijn andere maten ...
Maar zijn duet met Raymond is prachtig!
Ik heb wat moeite met deze muzikale kronkels van Stijn.
'k Had hem veel liever zijn energie zien stoppen in nieuwe nummers.
Maar wie ben ik om dat te beweren?

Ik ken eigenlijk de oude nummers amper. Maar ik was verkocht toen ik "Wat een fijne dag / Het zou niet mogen zijn" voor het eerst hoorde op de radio. De rest is ook goed, maar dat steekt er toch hoog bovenuit.

Van God Los blijft een briljant super nummer, en nadat ik dit album kocht ben ik de pracht van satteliet suzy ook gaan inzien.

Wel geen cd die ik 100 keer na elkaar kan opzetten zonder zwaar depressief te worden. Maar om u zo af en toe eens te wentelen in weemoed en zelfbeklag is dit uitstekend! Kippevelmomentjes bij mij.

Ik twijfel er echter niet aan dat noordkaap/monza ook geweldig is. Ik moet die ook nog eens kopen.


Toch, geweldig album! Stijn is een held, zo blijkt.

gigant!