Mostly Autumn - The Spirit of Autumn Past (1999)

Dit is toch een hele mooie cd hoor met toch wat klassiekers als The gap is to wide, Evergreen en Please en ook The spirit of autumn past is mooi waarbij del 1 lekker rustig begint..

Ook nog wat folky nummers als Blakey ridge/waters meet en Shyhead tarn.

Slechts 1 reactie? Verbazingwekkend, dit is toch een heel mooi album hoor, met name de laatste 2 nummers zijn de moeite meer dan waard. Vooral het titelnummer part 2 heeft een refrein waarbij je wel mee moet zingen.

Ach ja onbekend maakt onbemind maar het laatste nummer is een van de betere progrocknummers ooit gemaakt en een echte klassieker.
Komt misschien bij dat hij zeer moeilijk verkrijgbaar is. Heerlijke gitaarsolo's en zelfss de Ulean pipe doet mee.

Laat dat nou net mijn favoriet zijn. Voor de rest een wisselvallig album waar je hier en daar, met name qua zang, toch wat amateurisme (mag ik dat zeggen) terughoort in de nummers - zelfs in het genoemde titelnummer part 2. Mijn 3.5* neem ik dan ook nog maar eens in beraad, waarbij ik vooral niet moet vergeten dat ik dit album toch vaak met plezier heb opgezet al is het dan tegenwoordig wat minder.

Ik vind dit nog steeds een onderschatte groep. Voor mij is dit album een echte progklassieker. Oké, het is echte retro-prog en weinig vernieuwend maar dat neemt niet weg dat het topmuziek is. The Gap Is Too Wide staat in mijn persoonlijke top 10 van beste songs.

The Gap is Too Wide op 4:09, die aanzet naar dat megalomane einde.. Kippenvel.

Ik luister hem liever helemaal. Wat een nummer is dat zeg. Pink Floyd en Clannad in the blender dan krijg je zoiets als The Gap is too Wide.