The Hold Steady - Heaven Is Whenever (2010)

Eerste 2 liedjes al te horen op Pitchfork, klinkt weeral veelbelovend!

Inderdaad gelijk heb je .. ze flikken het alweer!!

Ik heb bijna alle albums van The Hold Steady wel eens beluisterd. Vooral toen ze lovende kritieken ontvingen, heb ik ze weer eens opnieuw gedraaid. Het sprak me niet echt aan. Het is erg recht-toe-recht-aan rock. En dan die zware stem van de zanger erbij.

Toch beluisterde ik de nieuwe nummers van dit album op hun Myspace. 'Barely Breathing' klonk wel goed, 'The Weekenders' op sommige moment ook wel. 'Rock Problems' vond ik weer minder. Maar goed, ik heb het nieuwe album wel binnengehaald - wellicht weten ze me nu ineens wel te overtuigen?

De zanger klinkt als Youp van het Hek was het eerste wat in me op kwam toen ik ze net op Youtube bij Letterman zag
Maar toch wel geinig.

De mooiste vergelijking ooit... Al hoor ik hem echt niet .

Zelf vind ik het best een teleurstellend album. Niet slecht, maar ik ben er ook niet enthousiast over. Het is geen album dat aan het eind van het jaar in mijn top 25 van het eindejaarslijstje komt.

Tot nog toe alleen 'barely breathing' gehoord, en die vind ik echt fantastisch...

Vanochtend op de fiets 1 keer helemaal gedraaid. 1e indruk is uitermate positief, omdat ik op de fiets zat heb ik eigenlijk geen idee welke 2 nummers ik nog er uit vond springen, maar er waren er 2 haha.

Na drie, vier luisterbeurten de plaat toch maar weer van mijn computer gegooid. Het wil maar niet lukken tussen mij en The Hold Steady. Jammer.

3/4 was bij mij ook niet genoeg voor deze band. Een hele zoot luisterbeurten verder vind ik ze nu toch redelijk briljant.

Er zit wat slappe hap tussen, maar grotendeels vind ik hem echt te gaaf.

Allemaal heel erg catchy nummers, maar kwalitatief toch niet altijd geweldig. 'Barely Breathing' vind ik wel een fantastisch nummer.

Stay Positive was het niet voor mij, deze bevalt me stukken beter. Vrij stevig, veel ruimte voor flinke riffs en een passend southern sfeertje. Ik had het nooit zo op de zang van Finn, maar hier klinkt het op z'n plaats.

Eerste 3 tracks verdienen een hoog volume, de afsluiter heeft een passende dramatiek en tussendoor zitten ook nog wel een paar interessant gelaagde songs. De scepsis die ik had, heeft THS in ieder geval weggespeeld.

'Barely Breathing' blijf ik een erg sterk nummer vinden, de lange afsluiter is ook best aardig, de rest kan me niet echt boeien, met 'Rock Problems' als dieptepunt, het lijkt wel of ze daar een riff stelen van Sex Pistols...

2,5 sterren

Rock Problems vind ik ook gewoon heel goed. Doet me trouwens meer denken aan the ramones.

Dit album mist de geweldige piano aanslagen van Franz Nicolai maar desalniettemin rockt het weer goed en maakt het mij weer warm van binnen. The Holdsteady, lievelingetjes van het blad Uncut, en lievelingetjes van Polrokenrol. Deze band blijft voor mij de ultieme kruisbestuiving van Bruce Springsteen en the old school hard core van de jaren '80. Al vind je de invloeden van de laatste meer in de teksten terug. Heerlijk om weer eens fan te zijn van een band die je nooit, hoogstens een beetje, kan teleurstellen.

The Hold Steady kon altijd weinig fout doen bij mij, maar bij dit album doen ze dat juist wel. Het gemis van de piano overheerst heel dit album, waardoor het nooit naar de hoogte zal stijgen van Stay Positive en vooral niet van Boys and Girls in America. Hurricane J vind ik nog wel een aardige plaat, maar had hier veel meer van verwacht.

Barely Breathing en A Slight Discomfort steken met kop en schouders boven de andere nummers uit.

De piano is eruit omdat de keyboard speler vertrokken is. Ik vind dit een geweldige plaat.. net zoals Stay Positive en Boys And Girls In America.. die daarvoor kwamen ken ik niet zo heeel goed.

Strak en straf, zoals we van de heren gewend zijn. Wel een beetje eenvormig hier en daar.