Sasha & John Digweed - Renaissance (1994)

Dit is toch wel zo'n beetje de vader van alle Progressive cd-compilaties. Sasha en John Digweed zijn voor mij een van de weinige dj's die echt het verschil maken wanneer er een DJ staat. Dit is een drie schijfjes durende hemel van het beste dat dance rond 1992-1994 te bieden had. Een perfecte coalitie van progressive, house, trance, rave en techno die van de ene mooie sfeer in de andere gaat en de ene na de andere dansvloervuller heeft. Deze cd heeft zoveel moois in zich en een geweldige dosis aan positieve energie. Hier wordt je gewoon vrolijk van.

Achteraf gezien komt hier de ene na de andere klassieker voorbij. Iedereen kent Moby's Go, Age of Love en Song of Life (die hier in een meesterlijk drieluik is gemixt).

Om nog wat hoogtepunten aan te wijzen

Disco Evangelists - De Niro
Die break met die helikopter is fenomenaal. alsof je van een rotachtig gebergte in een mooi dal vliegt.

Sunscreem - Perfect motion
Geweldig refrijn.

Bump - House Stompin'/F Machine - Child bride
Geweldig opzwepende tracks waarbij in de overgang mooi de diepte in wordt gegaan

Fluke - Slid/Funk Machine - Let's get this party started
Geweldig hoe een nummer tussen twee keer hetzelfde andere nummer ingemixt is en er toch naar een enkele climax wordt opgebouwd. Een geweldige aanloop van het tweede deel.

Kym Mazelle - Was that all it was
Naadloos wordt er nog even een discosfeertje ingezet. Perfecte discohouseplaat ook dit.

EMF- They're here
Die Climax "aha aha They're here!". Echt geweldige uitbarsting van energie.

Havana - Ethnic prayer / 2 Bad mice - Bombscare
Schitterende overgang van een gevoelige plaat met wereldmuziekinvloeden en dan ineens BAM!. Dan volgt de eenvoudige lekker hoekige ravekraker van 2 Bad mice. Een van de beste overgangen ooit.

My friend sam - It's my pleasure
Heet een lekker rafelig eurodance sfeertje in zich. Tijdsporen die het heeft zijn hier charme.

The world is changing, music is changing, even drugs are changing. You can't stay in here all day dreaming about heroin and Ziggy Pop.

Aldus de Trainspotting een paar jaar later.

En zo was het maar net; al de oude punkers die ik toen kende waren opeens overgestapt op "House"
De feestjes werden opeens een stuk vrolijker, iedereen was druk aan het dansen geslagen, en iedereen hield van elkaar.
Deze mix kende ik nog niet, maar als je alle "House" uit die tijd in een nutshell wilt hebben, moet je deze in house halen.
Ik weet niet of het de nostalgie is maar het klinkt voor mij nog allemaal verdomd aanstekelijk.
Of zoals je het al zegt RogerV: Een geweldige dosis aan positieve energie waar je vrolijk van wordt.

Onder dreiging van geweld door Rogier heb ik deze ook maar eens geluisterd.

En ik moet zeggen het was best aangenaam. Deze cd heet lekkere house en trrance met een ravesfeer. Geen slappe piemeltjesmuziek dus.