At Least I'm Not as Sad, As I Used to Beeeeeeeeeeeeeeeee!
Zeker niet na het beluisteren van deze plaat. Het mag bekend zijn dat ik een zwak heb voor deze band en in deze akoestische live setting komt het geweldig naar voren.
Walking the dog is heerlijk en The Gambler is mooi gevoelig, dat word alleen maar versterkt in deze setting. Er gaat van alles mis. Het stemmen van een gitaar wil niet zo lukken, Nate zit er met zijn zang nog wel eens naast, maar hup een grapje eroverheen en alles is weer goed. Deze band straalt positieve energie uit en alle slordigheidjes zijn ze vergeven, het is zelfs wel charmant.