The Moody Blues - The Singles+ (2000)

Een goed samengestelde dubbelaar die van 1964 t/m 1988 gaat.
Hier staan de nummers in chronologische volgorde en zijn ook de Denny Laine-jaren (met o.a. Go Now en Boulevard de La Madeleine) aanwezig.
Vanaf track 11 komen mijn favo-jaren met de Hayward & Lodge line up.
Naast a-kantjes van singles zijn er ook een paar b-kantjes en album tracks aanwezig. Ook is er een nummer van Justin Hayward & Jeff Wayne en zijn er 2 nummers van het Hayward & Lodge project aanwezig.
Omdat dit een Nederlandse uitgave is, is hier ook het mooie Had to Fall in Love aanwezig.
Bij het nummer Melancholy Man is zo te horen een beroep gedaan op de dubbel-CD This is The Moody Blues, want je hoort in het intro duidelijk nog een flartje van The Story in Your Eyes nagalmen.
Omdat singles radiovriendelijk moesten zijn, zijn veel nummers ge-edit. Bijvoorbeeld de album-versies van Nights in White Satin en Tuesday Afternoon zijn/waren natuurlijk veel te lang voor een Top 40 programma. Beide nummers zouden in de lange versies wel ideale kandidaten voor een 33 1/3 rpm single geweest kunnen zijn. Hun collega's van The Move brachten kort daarna een live-e.p. uit die op dat toerental afgespeeld moest worden.
De single-versies van Ride My See-Saw en Question verschillen nogal met de album-versies. See-saw heeft op de single dat aftellen en Question is een hele andere mix.
Bij het beluisteren van Driftwood en Your Wildest Dreams merk je meteen dat er iets weggelaten is. De album-versie van Wildest heeft dat spacy intro.
Ontbrekende nummers (t/m 1988) zijn: de Franse single (a-kantje) And My Baby's Gone (uit de Denny Laine-jaren), de Amerikaanse single I Dreamed Last Night (Hayward & Lodge), The Eve of the War (Justin Hayward & Jeff Wayne), Running Water en No More Lies. Ik heb altijd gedacht dat Running Out of Love ook een single was, want de videoclip ervan heb ik op een Moody Blues DVD-compilatie staan.
Na 1988 kwamen er nog de volgende singles uit: Say It With Love, Bless the Wings (That Bring You Back), English Sunset en December Snow.
Wie weet komt er ooit nog eens een vervolg op The Singles+ (blauwe voorkant) met de ontbrekende bovengenoemde nummers en alle singles van al hun solo-projecten, aangevuld met bijzonderheden zoals bijvoorbeeld de 12 inch versie van Sitting at the Wheel.

Ik heb de 2lp-versie die maar 25 songs bevat. Dat is bijna de helft minder, maar dat maakt mij niet uit. Voor de collectie lp's is het een mooie toevoeging. De volledige vetzamelaar van 45 songs is natuurlijk erg compleet (alleen jammer dat de singles van 'Keys to the Kingdom' er niet op staan).

Ik had al heel veel Moody Blues, zowel op LP als op CD, maar kon de verleiding tot aanschaf toch niet weerstaan toen ik deze dubbel-CD voor maar drie euro ergens zag liggen. Voegt niet heel veel toe aan het materiaal van de 'seven golden albums', maar het was voor het eerst dat ik zoveel werk hoorde van The Moody Blues als R&B-band, dus van vóór Days of future passed.
Het is - en dat wist ik al - in feite een heel andere band die je hoort, met Denny Laine en zonder Justin Hayward en John Lodge. Maar die eerste twaalf nummers mag ik toch ook best graag horen. Met als hoogtepunt het nummer Boulevard de la Madeleine, dat ik al wel kende, maar nog niet eerder op een geluidsdrager had.

Extra bonus is het nummer Cities, een weeskindje uit de Moodies-catalogus, dat ik ken als B-kantje van de single Nights in white satin en dat volgens mij ook alleen maar daarop te vinden is. Een van de eerste, zo niet de allereerste song die de nog maar net toegetreden Justin Hayward aanleverde, maar dat jarenlang nergens anders terug te vinden was. Het maakt deze compilatie in elk geval zeer compleet, voor zover dat kan op een dubbel-CD.

Op de Nederlandse uitgaven is meestal het nummer Steal Your Heart Away verkeerd vermeld, dus Steel.
Fly Me High is later ook nog gecoverd door Ambrose Slade.
Op de eerste single edit uitgaven van Nights in White Satin hebben ze per ongeluk als componist Redwave in plaats van Hayward genoemd. Sommigen verkopen die versies online nog steeds heel duur.
Op de meeste compilaties duurt Tuesday Afternoon 4:48, maar de Amerikaanse single uit 1968 duurt maar 2:16, blijft dus niets meer van het nummer over.
Blue Guitar van Hayward & Lodge werd alleen als single uitgebracht, en opgenomen samen met Godley, Creme en Stewart van de groep 10cc. Het is later wel als bonus track toegevoegd op de CD-versie van het Blue Jays album.
Op veel MB-compilaties is Forever Autumn van Justin Hayward & Jeff Wayne aanwezig, maar bijna nooit Eve Of The War.