Het debuut "Slaves of the Burning Pentagram" was al een mooie eerbetoon aan de Duitse bands die in de jaren 80 die de Metal muziek naar een nog extremer niveau brachten. Helaas was ook de productie van het zelfde matige niveau als de eerste platen van Kreator, Sodom en Destruction,.
Ondanks dat klonk Hellish Crossfire in mijn oren oprechter dan al die troep die nou voornamelijk door een label als Earache wordt uitgebracht onder de noemer van "The Second Wave of Thrash Metal"
En daarom was ik ook erg nieuwsgierig of er enige progressie (in ieder geval qua productie) gemaakt zou zijn op de opvolger "Bloodrust Scythe".
En al bij het openingsnummer "Night of the Possessed" weet ik meer dan genoeg> Het nummer is gewoon een eerbetoon aan de Amerikaanse pioniers Possessed.
Sterker nog "Bloodrust Scythe" klinkt in mijn oren als de enige waardige opvolger die Possessed had moeten maken na het legendarische debuut "Seven Churches"
Halverwege de plaat tijdens track 5 "Orgasmic Rush"klinken ze opeens identiek als Celtic Frost tijdens de periode "Morbid Tales"en "To Mega Therion".
Mijn old-school hart gaat open bij beluistering van deze plaat. De orginaliteits waarde is nul, maar wat vind ik dit soort muziek nog steeds geweldige klinken. "Nostalgia for an age that never existed" zong Jello Biafra ooit eens, maar bij platen zoals deze who cares?
En mocht de heer Jeff Beccera ooit nog eens op Wacken Open Air besluiten om als Possessed te komen optreden dan kan hij gerust de Duitsers van Hellish Crossfire inhuren i.p.v. de toch ook niet mindere muzikanten van Sadistic Intent.
Iedere eind dertiger die Thrash, Death of Black Metal uit de jaren 80 nog steeds een warm hart toedraagt zou deze plaat op zijn minst eens moeten gaan beluisteren.