Het Beste van Vive La France (2009)

Tour de France komt er weer aan en tja deze stond toch al jaren op mijn verlanglijstje...... nrs als 'Pour Un Fleurt' zitten voor altijd in mijn muzikale geheugen gebeiteld omdat ik dit als jochie al een opvallend en 'lekker' nummer vond, nu nog steeds vind en waarschijnlijk tot in de eeuwigheid....afijn behoeft verder geen toelichting denk ik: wie kent ze niet deze tijdloze franse klassiekers?

Dus dit is een compilatie van een aantal compilaties? Doet me nogal aan het uitmelken van de Tour of Duty-serie denken.

Hmm, ja. Dat bovenstaande is wel zo, maar ik zie toch een belangrijk verschil. Die Tour of Duty-serie verscheen uitsluitend op CD, en na de eerste zes (?) reguliere delen verschenen er nog divers Best of's en andere spin-offs van die serie, met flink wat overlap met de eerste deeltjes.
Ook deze dubbelaar is inderdaad een compilatie van een reeks compilaties, maar wel met het verschil dat die eerste reeks eind jaren zeventig op vinyl verscheen. Ik geloof dat het wel vijf of zelfs zes dubbel-LP's waren, die steeds een beetje minder goed verkochten.

Maar goed, LP's dus, en daar is dit, vele jaren later, de CD-pendant van. Dat zie je aan de overeenkomstige vormgeving, en ook aan de songselectie, die zich daadwerkelijk beperkt tot ongeveer 1980. Dat verklaart ook waarom er geen recentere Franse hits op staan. Zelfs een voor de hand liggend nummer als Les Lacs du Connemara (1981) ontbreekt vermoedelijk om die reden.
Uiteraard kozen de samenstellers voor merendeels de bekendste nummers van die compilaties, maar ook overwegend de nummers die in ons land grote hits werden.

Ik kan eigenlijk nauwelijks een Frans succes bedenken (uit de jaren 60 en 70 dus) dat er níet op staat. Ja, Piaf en Aznavour natuurlijk, en Adamo's onverbiddelijke klassieker Vous permettez monsieur. En Bécauds Nathalie had natuurlijk ook niet misstaan. Maar die zijn gevoelsmatig toch uit een ander tijdperk en hebben voor mijn gevoel een wezenlijk andere sfeer. Al geldt dat laatste ook voor dat nummer van Les Compagnons de la Chanson, wat ik dan ook meteen het enige vreselijke nummer vind op deze compilatie.

Verder deugt het allemaal wel, al zou ik persoonlijk Si on chantait hebben ingeruild voor Elle voulait qu'on l'appelle Venise, maar dat is iets persoonlijks. Verder een voorbeeldige compilatie die een goed beeld geeft van de Franse hits (vooral in Nederland) uit de jaren 60 en 70. Ik draai hem momenteel omdat deze muziek het goed doet bij het eerste echte lentezonnetje, waarbij je op een beschut plekje zelfs even buiten kan zitten.