Brian Howe - Circus Bar (2010)

Oef, dit valt niet mee. Het laatste soloalbum van wijlen Brian Howe.
Risicoloze en zouteloze rockpop zonder enige vorm van spanning of avontuur. Nee, ondanks de relatieve onbekendheid van Howe in Nederland is het ook niet onlogisch dat bij dit plaatje ook nog geen berichten zijn geplaatst.
Er staat zelfs geen enkel memorabele song op dit schijfje en een ruime onvoldoende derhalve.

Prima plaat van de voormalig Bad company zanger. De twee herbewerkingen van Bad Co. nummers klinken hier zelfs nog wat beter dan de oorspronkelijke versies. En die waren ook al niet mis! Hier klinken ze wat vetter (voller) doordat de productie wat meer 'in your face' is. Howe doet op dit solo album precies waar hij goed in is, namelijk melodieuze hardrock brengen. En hij zingt lekker bevlogen en vol passie. Niet alles is even sterk en het album duurt ook wat te lang eerlijk gezegd. Maar vooral de eerste helft is het toch wel genieten geblazen van prima nummers. Het album schiet ook behoorlijk uit de startblokken met 3 uptempo nummers. Bij nummer 4 gaat het gas er wat af en horen we naast reggae wat calypso invloeden. Smaakvol gedaan. Enfin, ik ben het dus totaal niet eens met wat hierboven wordt beweerd

Het is niet de bedoeling dat je tegen mijn mening ingaat, het moet toch niet gekker worden
Nee, ik heb het geprobeerd, mijn smaak ten aanzien van AOR is redelijk breed, maar van dit plaatje kan ik geen chocola maken. Het zal te maken hebben met het feit dat Howe kiest voor een mierzoete benadering, dan haak ik al snel af. Gelukkig dat er liefhebbers zijn van dit album, want met de stem van de beste man is niks mis.

Excuus dat ik je tegenspreek

Maar zo zoet vind ik dit dus helemaal niet. Althans, grofweg de eerste helft. Hij kiest daar in mijn oren juist voor een wat rauwe aanpak. De gitaren klinken, in tegenstelling tot veel zo niet alle genregenoten, puntig. Niet over geproduceerd is misschien een betere benaming. Alsof het om demo's gaat ofzo...het rauwe randje in de stem van Howe doet de rest. Na How 'bout that zakt het in. Of nee, wordt het teveel van hetzelfde. En duurt het album dus gewoon 4 nummers te lang.

Dit geldt alleen voor How 'bout that. Holy water is in deze ballad vorm niet slecht gedaan maar beter dan het origineel vind ik het toch niet.