Aah... iemand heeft hem al toegevoegd, bedankt !!
Het heeft 10 (!!) jaar geduurd voor er een opvolger kwam van Impression maar die is het wachten wel waard geweest. Dit is instrumentale symfonische rock van de allerhoogste plank wat mij betreft. De voorganger was al niet misselijk maar het mooie is dat de band wat mij betreft nog weer een stap voor uit heeft weten te zetten. Meest in het oog springende verbetering is op basgebied. Veel smaakvol fretloos basspel. Toetsenist Jeroen van der Wiel speelt ook met meer variatie in klanken. Daardoor is Odyssice niet alleen meer het vehikel van gitarist Bastiaan Peters.
Niet dat hij nu overigens naar de achtergrond is want zijn schitterende gitaarspel in de beste Andy Latimer traditie is nog steeds de focus binnen de composities.
Plaat klink ook wederom weer als een klok en dit maal ook nog eens in de eigen studio opgenomen. Petje af.