Luka Bloom - Dreams in America (2010)

Een nieuwe Luka Bloom doet me plezier. Afwachten of het een leuk album wordt.
Het zouden nieuwe versies van oudere songs zijn, dus geen echt verzamelalbum.
Deze artiest is helaas wat weggedeemsterd, ooit was hij redelijk populair en kreeg hij veel airplay.

Ik blijf een groot liefhebber van de beste man, Father.
Ik sluit niet uit dat ik dit album tijdens het paasweekend in huis haal.

Staat vanavond in A'dam, geloof ik. Had je bij moeten zijn als groot liefhebber.

Heb je helemaal gelijk in Herman, als excuus kan ik aanvoeren dat ik Luka al meerdere malen live heb zien spelen.

Het is prima hoor. Je kan nu eenmaal moeilijk overal bij zijn.

2 april stond hij in Utrecht - Tivoli. Hij speelde veel klassiekers, dus ook van deze plaat zo'n acht nummers. Luister maar eens naar concert Tivoli

Zijn oudere nummers blijven nog het beste, dat merk je ook aan deze cd.

Ik was erbij in Tivoli. Wat een uitstraling en power. Hij blijft live een van de beste artiesten om te zien. Toch heeft hij elk nieuw album wel enkele platen die lekker zijn. Op deze plaat wel de oudere nummers de betere

Overbodige plaat. De nummers op zich zijn prima en soms zijn de de bewerkingen ook wel verassend, zoals bijvoorbeeld bij The Acoustic Motorbike. Maar bij sommige nummers hoor ik te weinig verschil met het 'origineel' (Be Still Now, bijvoorbeeld). Nee, ik blijf in afwachting van een echt nieuw album! Live overigens wel erg aan te bevelen, zoals hierboven al gemeld.

Luka weet me met dit album weer van mijn kruin tot mijn tenen te beroeren.
Bijna alle nummers van deze CD had ik al afzonderlijk in huis maar ook dit album is weer vreselijk mooi, enkel het nummer Lord Franklin kende ik nog niet of ik moet het nummer op een van zijn studio platen over het hoofd hebben gezien.
Bijzonder toch hoe Luka Bloom mij altijd met zijn muziek weet te raken.
Prachtartiest.

Mooi album,blijft op 4 sterren staan.
Vooral de mijn onbekende nummers als Lord Franklin & See You Soon springen er wat mij betreft bovenuit.

Je hebt meerdere reacties/recensies geplaatst bij Eleven Songs, dus zou See You Soon geen onbekend nummer voor je moeten zijn.

Je hebt helemaal gelijk Ruud, heel apart dat mij dat niet eerder is opgevallen.
Mogelijke oorzaak: teveel muziek beluisterd
Ik ga vandaag het nummer op Eleven Songs en op Dreams in America naast elkaar leggen, misschien dat de uitvoeringen erg van elkaar verschillen?
Een andere reden zou ik niet kunnen bedenken.

De nummers zojuist vergeleken met elkaar en ik verbaas me over mijzelf dat ik dat niet eerder heb gemerkt , overigens wint de ingetogener wat meer akoestische versie van See You Soon op dit album het van de uitvoering op Eleven songs.

12 eigen songs van Luka Bloom plus 2 traditionals, het niet eerder op album verschenen "Lord Franklin" en "Black Is the Colour" en een cover van "Sunny Sailor Boy" (Mike Scott van The Waterboys), dat bij zijn live optredens uitgroeide tot een publieksfavoriet.

uitgezonderd "Lord Franklin" allemaal nieuwe studio versies van eerder uitgebrachte songs plus 3 live uitvoeringen (13 t/m 15).

tel daarbij op 3 nummers "Don't Be So Hard on Yourself", "Love Is a Monsoon" en "Sunny Sailor Boy" die eerder eveneens op het live album "Amsterdam" (2003) verschenen, dan kun je inderdaad vraagtekens plaatsen bij deze uitgave. in die zin is de opmerking van Apeman hierboven te begrijpen.

de 2-cd met 8 live in de studio opgenomen bonustracks van de befaamde 2 Meter Sessies, die overigens ook als 1-cd werd uitgegeven, voegt wat dat betreft meer toe. al met al mis ik op "Dreams in America" toch wel de magie van het geweldige live album "Amsterdam".