Nigel Kennedy - Nigel Kennedy Plays Jazz (1990)

Nigel Kennedy is het enfant terrible binnen de klassieke wereld, althans, zo waren de omschrijvingen toen zijn versie van Vivaldi's Vier Jaargetijden een hit werden begin jaren '90.
Hij zal het zelf vast niet erg gevonden hebben want hij buitte zijn uiterlijk ook wel behoorlijk uit: het ietwat stoffige knulletje van eerdere klassieke albums was ineens een hippe 'punk' op viool.
Het lag er soms wat te dik bovenop.
Toch vind ik dat Kennedy een interessante artiest is die niet vies is van allerhande uitstapjes (waarbij ik die met Kroke of zijn Qtet het best vind).
Ook jazz staat op het menu: Blue Note Sessions van wat recenter datum is waarschijnlijk bekender dan dit album Nigel Kennedy Plays Jazz. Ze doen in mijn oren niet zo heel veel voor elkaar onder en het is wel apart om nu eens de viool in de hoofdrol te horen.
Dit is een aanrader voor degenen die net even weer eens wat anders willen horen op jazzgebied en niet toe zijn aan al te veel experiment (het moet niet al te zwaar gaan worden zeg maar).