Teenage Fanclub - Shadows (2010)

Een lekker leuk wegkabbelend plaatje dat lekker wegluistert wanneer ik zit te werken aan de computer. Niet zo sterk als eerder werk, maar best te pruimen...

Weer een degelijke kwaliteitspopplaat waarop Teenage Fanclub ook na twintig jaar het patent heeft. Lang niet zo goed als 'Bandwagonesque' en 'Songs from Northern Brittain', maar er staan genoeg mooie liedjes op.
Melancholisch, melodieus en nog altijd geïnspireerd door Big Star en The Byrds.

Valt me niet mee. Natuurlijk de hoogtijdagen van Bandwagonesque en Grand Prix, voor mij de albums, komen niet terug. Slecht is het niet maar de verwachtingen waren voor mij wat te hoog gespannen.

Bedankt heren, voor deze reacties....dit album wordt onbeluisterd gewist van mijn pc.

Het vorige album van Teenage Fanclub kon zich nog makkelijk meten met hun beste werk, maar dat kan van dit album niet gezegd worden. Shadows is een wat gezapig album dat zelfs voor de wat minder progressieve radio 2 luisteraar goed te doen is.

Oei, de wat minder progressieve radio 2-luisteraar... Dan denk ik aan de liefhebbers van pakweg Marco Borsato en Ilse deLange. Ik denk toch dat zij niet tot de Teenage Fanclub-doelgroep behoren.

Ik hoop dat je bedoelde: de wat minder progressieve 3voor12-luisteraar....

Nee, dat bedoel ik niet. Het klinkt allemaal zo ongevaarlijk. Iemand die bijvoorbeeld The Eagles weet te waarderen kan onmogelijk een hekel hebben aan dit album.

Leuk plaatje, niet spectaculair, 'Baby Lee' klonk me enigszins bekend in de oren, de rest is degelijk tot goed, er springt geen enkel nummer uit zo op het eerste gehoor.

3 sterren tot nu toe

Degelijk album, met hier en daar mooie nummers ertussen. Vooral vanaf When I Still Have Thee, leeft dit Shadows op en stapt het uit de schaduw van de paar nummers ervoor, die wat voort kabbelen zonder al te veel zoden aan de dijk te zetten. Dit album lijkt mij ook wat traag voorbij te kruipen. Bij het einde van Today Never Ends dacht ik dat er zo'n 14 voorbij waren gekomen en had ik het gevoel dat dit album gediend zou zijn met het minder is meer gevoel. Maar het zijn er gewoon 12 en het heeft een acceptabele speelduur. Dus m.i. geeft dat wat aan over -vooral- het middenstuk wat saaitjes is. Maar als geheel een leuke plaat idd.

De eerste twee nummers zijn alvast verplicht teenage-fanclub-luistervoer. Heerlijke nummers!