Eliminator - Breaking the Wheel (2008)

Het debuut album van deze New Jersey thrasher op vinyl gekocht op een platenbeurs(2e Kerstdag in Koln) in Duitsland.

De stijl is rauw en heeft soms wat weg van een mix tussen Sodom en Kreator.
Waar ik dit album echt om kan waarderen is het gitaarwerk.

Normaal hou ik niet zo van "nieuwere" thrash albums maar dit album is echt heel goed!

Deze week Het Metal Album van de Week

Breaking The Wheel is een lekker smerig plaatje. Men grijpt terug naar de bruutheid van de oude Kreator en ook wel een beetje Sacrifice en Sodom. Daarnaast zorgen de zorgvuldig gedoseerde solo's voor de melodieuze en ook neerslachtige noten.
Maar het hoofdmotto moet 'het is rammen geblazen' luiden. Wat dat betreft is er getuige de
knuppelende thrashbeukers als Holocaust War Metal, Service Your Leader en het extra gave titelnummer geen enkel woord chinees bij.

inderdaad thrash à la bovengenoemde duitse voorbeelden jaren tachtig/negentig: valt dus toch nog beter mee dan verwacht

Ik zette mezelf er maar eens toe om wat meer albums uit het metalalbum van de week te gaan beluisteren, ook wat niet binnen mijn voorkeursgenres ligt. Nu dit album dus. Ik ben wel fan van een aantal thrashbands, maar de lol van Kreator heb ik nooit écht begrepen. Maar voor thrash met hoorbaar enthousiasme ben ik over het algemeen wel te pruimen.

Nu is Eliminator wel behoorlijk enthousiast, dat is zeker het probleem niet. Er wordt niet zuinig op het gaspedaal getrapt, en de solo's klinken lekker venijnig. Waar ik wel een probleem mee heb is het drumgedeelte. Ik vind de drumpartijen nogal levenloos en zelfs een beetje geprogrammeerd klinken. Het enthousiasme van de gitaarpartijen en de zang vind ik hier niet in terug. De drumpartijen vind ik wel altijd erg belangrijk voor thrashplaten, en dat is ook vooral waarom ik hier niet meer dan drie sterren voor over heb. Toch ben ik ergens ook wel blij dat dit genre nog zo levendig is.

Zoals hierboven al vermeld: dit klinkt als Duitse thrash. Eliminator ramt er gedurende 34 minuten 7 nummers doorheen. Helaas is de band vergeten nummers te schrijven die echt blijven hangen. Nu is het voor mij een kwestie van oor in, oor uit.
Daardoor heb ik me ertoe moeten zetten die album een paar keer te luisteren. Meer dan 3 sterren zit er derhalve niet in.

Aardig plaatje. Het ramt inderdaad wel lekker door, maar mist een beetje diversiteit en een eigen smoel. Voordeel is wel dat het maar een half uurtje tekeer gaat, net goed voor deze plaat. De productie had inderdaad wel wat levendiger gekund. Verder is het artwork wel tof, maar goed hoe kan Repka het ook ooit fout doen?

Na een vijftal keren kan ik zeggen dat ik nog altijd voorbehoud aanteken bij dat drumgeluid, wel heb ik niet dit album in mijn bezit. Veel variatie zit er in en hoeft er ook niet altijd te zijn, het is tenslotte vijfendertig minuten door thrashen in de Duitse stijl. Mij bevalt meest het titelnummer en The Punisher.