Richard Thompson - Across a Crowded Room (1985)

Zijn gitaarspel is altijd onmiskenbaar

When the spell is broken

Fantastische gitaartechniek! Vooral de rechterhand in dit geval, de 'hybrid picking' waarin hij toch een meester is: met het plectrum fungeert hij als zijn eigen bassist, met de vingers voegt hij de melodie toe. Giet dit maar eens in een tablatuur!? Normale stervelingen moeten met twee zijn om te produceren wat hij hier doet.

Richard Thompson, een iconische Britse folkrock artiest, staat bekend om zijn uitzonderlijke gitaarvaardigheden en diep emotionele teksten. Zijn muzikale reis begon in de jaren 60 en sindsdien heeft hij een indrukwekkend aantal albums uitgebracht. Thompson's muziek kenmerkt zich door zijn melancholieke stem en poëtische beschrijvingen van liefde, verlies en de menselijke conditie. Een van zijn meest memorabele werken is Across a Crowded Room uit 1985, een album dat een belangrijke mijlpaal in zijn carrière vormt.

Across a Crowded Room biedt een breed scala aan emoties en thema's, allemaal gevangen in Thompson's unieke stijl. Het album is een introspectieve en soms donkere verkenning van relaties en persoonlijke strijd, en elk nummer draagt bij aan het rijke tapijt van verhalen en emoties.

Het openingsnummer, When the Spell Is Broken, zet meteen de toon met zijn sombere en introspectieve sfeer. De pijnlijke realiteit van een liefde die zijn magie verliest wordt op hartverscheurende wijze bezongen. Thompson's gitaarspel is complex en zijn zang doordrenkt van melancholie, wat de luisteraar meeneemt in de pijn van gebroken beloftes en verloren dromen.

Daarna volgt You Don't Say, een nummer dat de complexiteit van communicatie en misverstanden in relaties onderzoekt. De spreker voelt zich ongehoord, en de spanning tussen de woorden is voelbaar. De introspectieve sfeer en Thompson's kenmerkende gitaarriffs geven het nummer een gevoel van urgentie, waardoor het bitterzoet aanvoelt.

Met I Ain't Going to Drag My Feet No More verandert de toon naar vastberadenheid en vooruitgang. Dit nummer straalt energie en empowerment uit, met krachtige gitaren en dynamische ritmes die een gevoel van bevrijding overbrengen. Thompson's zang versterkt de boodschap van doorzettingsvermogen, waardoor het een inspirerend en opbeurend nummer is.

Shine on Love belicht de kracht en het licht van liefde, ondanks de moeilijkheden. Het nummer is hoopvol en inspirerend, met een reflectieve diepgang. Thompson's melodieuze zang en kenmerkende gitaarspel creëren een warm en volhardend gevoel. De muzikale arrangementen versterken de boodschap van liefde en doorzettingsvermogen, wat het nummer zowel ontroerend als opbeurend maakt.

Ghosts in the Wind behandelt het thema van verloren liefde en de blijvende impact ervan. Het roept een gevoel van melancholie en introspectie op, met Thompson's gitaarspel en expressieve zang die bijdragen aan een gevoel van verlorenheid en reflectie. De muziek neemt de luisteraar mee op een reis door herinneringen en emoties.

Fire in the Engine Room vertelt een verhaal van dringende waarschuwingen en de noodzaak om destructief gedrag te stoppen. De intensiteit van het nummer wordt versterkt door Thompson's dynamische gitaarspel en stevige ritmes. De krachtige vocalen creëren een gevoel van urgentie, waardoor de luisteraar de spanning van de situatie voelt.

Walking Through a Wasted Land schildert een beeld van verlorenheid en desillusie. Het is somber en introspectief, met Thompson's melancholische zang en gitaarspel die de emotionele diepgang versterken. De muziek schept een somber en contemplatief landschap, passend bij de thematiek van zinloosheid en zoektocht naar betekenis.

Little Blue Number biedt een speels en licht intermezzo, met een vleugje ironie. Het beschrijft de fascinatie van de verteller voor de stijl en uitstraling van een ander persoon. De levendige melodieën en beeldende teksten zorgen voor een vrolijke en onderhoudende luisterervaring.

She Twists the Knife Again gaat over pijn en verraad in een relatie. Het nummer is donker en intens, met een ondertoon van bitterheid en verdriet. Thompson's expressieve zang en virtuoze gitaarspel versterken de emotionele lading, waardoor de luisteraar de dramatische en pijnlijke aard van het thema voelt.

Tot slot behandelt Love in a Faithless Country de uitdagingen van liefde in een kille en ontrouwe wereld. De melancholische en contemplatieve sfeer wordt versterkt door Thompson's gitaarspel en sfeervolle melodieën. Het reflecteert op de zoektocht naar oprechtheid en verbondenheid, wat het een krachtig en emotioneel beladen nummer maakt.

Across a Crowded Room is een album dat de diepten van menselijke emoties en relaties verkent, en Richard Thompson's muzikale vakmanschap in elk nummer tot leven brengt.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

het vierde solo album van Richard Thompson. naar mijn mening een beetje onderschat (wellicht niet door de liefhebber).

op dit album voegt de man weer een aantal klassiekers aan zijn oeuvre toe, zoals de heerlijk melodieuze opener "When the Spell Is Broken", het mid-tempo "You Don't Say" met fraaie backing vocals van Christine Collister, het eveneens mid-tempo folky rockende "I Ain't Going to Drag My Feet No More" met op de achtergrond een fijne accordeon en ballads als "Love In a Faithless Country" en de ingetogen, stemmige afsluiter "Ghosts In the Wind".

het album heeft in de vorm van het vuig rockende "Fire In the Engine Room", de schurende rock 'n roll van "Little Blue Number" en "She Twists the Knife Again" over de naweeën van zijn echtscheiding met zijn toenmalige vrouw Linda, een vrij hoog rock gehalte.

de prima klinkende remaster van BGO uit 1992 bevat 9 nummers. de bonustrack "Shine on Love" van de originele uitgave uit 1985 hier als track 4 opgevoerd ontbreekt helaas.

een fractie minder dan albums als "Rumor and Sigh" en "Mock Tudor", maar voor de liefhebber van zijn gitaar werk valt er veel te genieten, ook tekstueel met soms bijtende, scherpe teksten met die typisch Engelse humor gevuld met kwinkslagen.

Album werd geproduceerd door Joe Boyd
Recorded at RAK Studios, London
All songs composed by Richard Thompson

Richard Thompson: lead vocals & lead guitar
Simon Nicol: twelve-string Rickenbacker & nylon strung guitar
Bruce Lynch: bass
Dave Mattacks: drums, percussion & keyboards
Alan Dunn: accordion
Pete Thomas: tenor saxophone
Dave Bitelli: baritone saxophone
Philip Pickett: shawm, crumhorn, sopranino recorder & symphony
Christine Collister, Clive Gregson, Phil Barnes: backing vocals
The Soultanas: backing vocals (track 10)