Molly Hatchet - Flirtin' with Disaster: Live (2007)

Ik heb deze een keer in zo'n Mediamarkt graaibak gevonden voor een spotprijsje. Ik kan hier zowel op de hoes van de CD zelf als op internet erg weinig info vinden.
Daardoor heb ik echt geen idee wanneer dit opgenomen is, maar als ik de geluidskwaliteit zo hoorde verwacht ik dat deze toch wel ergens na 2000 opgenomen is.
De mannen spelen hier een thuiswedstrijd voor een erg enthousiast publiek, waardoor dit een erg fijne live plaat geworden is. Ik hoor altijd liever live albums met wat meer publiek geluiden en dat komt hier ruimschoots in voor.
Vooral het gitaarwerk klinkt lekker vlammend, maar ook het rauwe stemgeluid van de zanger bevalt me goed. De tracklist is naar mijn mening prima.
Ik ken nog niet veel van Molly Hatchet, maar dit smaakt naar meer.

Live in 2006 in Kentucky (Mountain Art Centre) opgenomen, in de volgende bezetting: Bobby Ingram en Dave Hlubek (gitaar), Phil McCormack (zang), John Galvin (toetsen), Tim Lindsey (basgitaar) en Shawn Beamer (drums).

McCormack, Ingram en Galvin zijn al sinds de comebackplaat 'Devil's Canyon' uit 1995 de kern van de band. Hlubek is één van de oprichters van de band, maar rond 1987 uit de band gestapt. Vanaf 2005 tot zijn overlijden in 2017 zal hij nog deel uitmaken van de band. Lindsey en Beamer zijn respectievelijk sinds 2001 en 2003 vaste krachten van de band. Dat gezegd hebbende lijkt dit dus een solide line-up en reden genoeg ook om hun best verkochte plaat 'Flirtin' with Disaster' eer te betuigen middels de albumtitel.

Van de genoemde plaat zelf staan maar twee songs: de titelsong en 'Whiskey Man'. De rest van de songs zijn een grijp uit het verre en recente verleden, waarbij midden jaren '80 vakkundig wordt vermeden. Het is allemaal wat je kunt verwachten: een zwaar aangezette, riff-georienteerde versie van southern rock, wat soms wat tegen de metal aan ligt. Molly Hatchet vermijdt het echt nationalistische waar Skynyrd wel teveel mee flirt rond deze periode, en daardoor is Hatchet toch wat meer genieten.

Het is ook wel uitkjken wat je koopt, want van alles wordt heruitgebracht met alternatieve hoesjes en titels. Deze plaat is ook onder een andere naam verschenen: 'Son of the South', met een andere hoes.