Quaisoir - Missiles (2009)

Folk is momenteel een term die makkelijk overal op toegepast wordt. En tja, het aanbod singer-songwriters is dan ook wel erg groot en de banjo duikt ook wel vaak op. Maar folk an sich is natuurlijk nog best een rekbare muziekterm.
Hoe dan ook is het een feit dat er erg veel artiesten in een zelfde, grote vijver vissen en dat het erg moeilijk is om daar nog in op te vallen.
Quaisoir heeft op voorhand één ding mee en dat is de taal.
Het komt maar zelden voor dat dit soort, meestal kenmerkend amerikaanse muziek, in het frans gezongen wordt (of het moet uit Canada komen, maar ook dan kom je het niet vaak tegen).
Daarbij is de manier van zingen toch wel heel erg gelieerd aan de franse pop zoals we het hedentendage kennen. Niet een typische folksnik of krakende stem, maar een warm en zwoel stemgeluid.
Het zorgt voor een bijzondere combinatie die dit album doen opvallen: mooi verzorgde nummers, gezongen in een taal waar ik altijd wel een zwak voor heb gehad.