Hank Mobley - The Turnaround (1965)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Blue Note
-
The Turnaround (8:15)
-
East of the Village (6:44)
-
Good Life (5:08)
-
Straight Ahead (7:02)
-
My Sin (6:53)
-
Pat 'N' Chat (6:27)
0
geplaatst: 22 april 2008, 11:10 uur
Ik vind vooral the Turnaround zelf erg lekker. Verder gewoon een fijn jazz plaatje, zoals ik het meeste dat ik tot nu toe van Hank Mobley gehoord heb wel kan waarderen.
0
pretfrit
geplaatst: 22 april 2008, 12:04 uur
Mobley was de huismus van het Blue Note label 
Hij heeft ongeveer 25 albums voor Blue Note opgenomen en ze klinken allemaal, naar het schijnt, even degelijk en solide en bevatten vrijwel uitsluitend bluesy hardbop composities ....geen fratsen.
Dat was de rol die hij in de hitfabriek van Blue Note kreeg. Mobley klaagde niet, want was allang blij dat hij een contract bij een premium jazz label had
Ik vind hem een beetje saai, latere albums schijnen iets ruiger te zijn Kwaliteit is ook sterk afhankelijk van medespelers. De Mobley albums die ik ken getuigen naar mijn idee niet echt van leiderschap.
Hij heeft ongeveer 25 albums voor Blue Note opgenomen en ze klinken allemaal, naar het schijnt, even degelijk en solide en bevatten vrijwel uitsluitend bluesy hardbop composities ....geen fratsen.
Dat was de rol die hij in de hitfabriek van Blue Note kreeg. Mobley klaagde niet, want was allang blij dat hij een contract bij een premium jazz label had
Ik vind hem een beetje saai, latere albums schijnen iets ruiger te zijn Kwaliteit is ook sterk afhankelijk van medespelers. De Mobley albums die ik ken getuigen naar mijn idee niet echt van leiderschap.
0
geplaatst: 20 december 2014, 12:19 uur
Interessante samenstelling met o.a. Freddie Hubbard en Paul Chambers. Vrij vlakke jazz plaat, aangenaam op het oor maar te weinig spanning om tot een klassieker gerekend te worden. Gelukkig heeft Mobley ook betere albums gemaakt.
0
geplaatst: 11 mei 2022, 10:16 uur
Weer een lekker relaxte plaat van Hank Mobley. Zoals hierboven al geschreven wordt, is ook The Turnaround absoluut geen moeilijke plaat, gewoon recht voor z'n raap hardbop, lekkere schwung en hier en daar wat trager, bluesier passages (My Sin heeft behoorlijk een heerlijk melancholisch geluid). Mobley wist, wellicht als protégé van Blue Note, meestal een goeie band rondom zich te verzamelen, dat helpt natuurlijk ook.
Aparter is wellicht het verhaal rond dit album, want de originele uitgave uit 1965 bestaat uit opnames met twee verschillende bands. Het titelnummer en de laatste drie tracks werden in 1965 opgenomen met Freddie Hubbard (trompet), Barry Harris (piano), Paul Chambers (bas) en Billy Higgins (drums), de overige 2 zijn opnames die reeds uit 1963 stammen, met Donald Byrd, Herbie Hancock, Butch Warren en Philly Joe Jones. Mobley is de enige constante en tekende ook voor alle composities, met uitzonder van The Good Life.
Smetteloos plaatje! Maar ook weer behoorlijk veilig en conventioneel.. en soms ook wat cliché op den duur.
3 sterren
Aparter is wellicht het verhaal rond dit album, want de originele uitgave uit 1965 bestaat uit opnames met twee verschillende bands. Het titelnummer en de laatste drie tracks werden in 1965 opgenomen met Freddie Hubbard (trompet), Barry Harris (piano), Paul Chambers (bas) en Billy Higgins (drums), de overige 2 zijn opnames die reeds uit 1963 stammen, met Donald Byrd, Herbie Hancock, Butch Warren en Philly Joe Jones. Mobley is de enige constante en tekende ook voor alle composities, met uitzonder van The Good Life.
Smetteloos plaatje! Maar ook weer behoorlijk veilig en conventioneel.. en soms ook wat cliché op den duur.
3 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.