Threshold - Wireless (2003)

Verrassende release dit, aangezien de muziek van Threshold me vooraf totaal niet geschikt leek voor een akoestisch album. En dat blijkt ook voor de helft waar. Toch is dit album zeker prettig om af en toe een keer naar te luisteren, omdat het de nummers van een andere kant laat zien. En ook omdat er aantal nieuwe tracks opstaan die nooit op een studio-album hebben gestaan. Deze tracks pakken ook het best uit omdat deze gemaakt zijn om akoestisch te worden gespeeld. Conclusie, leuk voor tussendoor dit, maar daarna snel weer terug naar het echte werk.

Leuk voor als bonustrack, zo'n akoestische uitvoering, maar een hele CD kan ik niet uitzitten.

Ondaks de wat rare keuze soms (Consume to Live, Part of the Chaos), werkt het concept voor een aantal songs uitstekend.

Threshold is een progmetal band, en geeft hier haar ziel bloot, middels zeer mooie akoestische versies van toch al wonderbaarlijk schone songs.

Mac zingt hier lekker rauw, wat alleen maar bijdraagt aan de schoonheid van dit werkje.

Niet veel mensen die deze prachtige plaat kennen.

De stem van Mac doet het uitstekend in deze versies, en het gitaar- en pianospel zijn bevrijdend. Geen geweld, maar pure schoonheid, en omdat de songs op nieuw zijn gearrangeerd, klinkt het nergens geforceerd. Alleen Part of the Chaos werkt niet helemaal (riffen op een akoestische gitaar vind ik altijd wat raar), al is het intro wel fenomenaal.

Daarbij zijn sommige songs zelfs mooier in deze versie, dan het origineel: Fragmentation en Narcissus.

Innocent is een interessante keuze, omdat het nummer echt door een andere zanger is geschreven en dus niet echt een Threshold-song is. Het nummer zit ook in de live-set, maar klinkt altijd een beetje als een cover.

Seventh Angel en Conceal the Face zijn nieuwe songs, wat de plaat alleen nog maar meer interessant maakt.

Naar aanleiding van de bonustrack Lifeflow in een akoestische uitvoering op de plaat Hypothetical, wat de fans erg beviel, bedacht de band dat ze andere songs ook wel konden herarrangeren. Dit werkt in sommige gevallen goed, maar in sommige gevallen wordt de plank wel wat misgeslagen.

Het had boeiender kunnen zijn, als de band ook echt met nieuwe arrangementen zou komen. Fragmentation en Narcissus gaan er wel heel erg op vooruit in deze versies.