Melissa Etheridge - Fearless Love (2010)

Aha weer een nieuwe van de Rockster aller Rocksters. De titeltrack is al te horen op YouTube en het klinkt als vanouds. Het schijnt dat zij nu eens een album wilde maken met alleen maar rocknummers.



Dit belooft dus wat en ik denk dat ze nu ook weer helemaal los kan gaan na haar herstel. Haar vorige album (The Awakening) was al een zeer sterke comeback, dus ben benieuwd wat dit album gaat brengen...

Overigens net als pre-order op Amazon.com besteld voor 10,70 euro incl. verzending.

Prachtig album. Al bij de eerste luisterbeurt meteen raak!

Degelijke Etheridge plaat. Zoals altijd leverd ze prima kwaliteit vooral To Be Loved vind ik erg mooi.

Dit is inderdaad een rockalbum, die doet denken aan haar begintijd. Lekker gitaargeweld en haar stem is als altijd vol energie.

De titeltrack is een leuke opwarmer, want met The Wanting of You spettert zij van het album.

Met Company wordt je de eerste seconde voor de gek gehouden met acoustische klanken, waarna zij een heerlijke rockballad ten gehore brengt.

Miss California is een 'uit-je-dak-tijdens-een-autorit' nummer. Lekkere tempowisselingen, maar bovenal gewoon rocken met een spetterend einde.

Je denkt even op adem te komen met Drag Me Away, maar niets is minder waar. Mooie song die mij ook qua tekst boeit.

Indiana is mijn absolute favoriet van dit album. Het begin is erg subtiel en eigenlijk pas na 2 minuten gaat de rem eraf. Erg lekker!

Nervous is (voor mij) zoals de titel al aangeeft: het gitaardeuntje werkt ietwat op de zenuwen. Toch een leuk nummer...

Heaven on Earth en We Are The Ones (samen met Nervous) zorgen voor een lichte dip in het album en verlies ik even mijn aandacht. Niet dat het slechte nummers zijn, maar in vergelijking van het voorgaande kan dit het niveau niet halen.

Nu wel op adem komen met Only Love. Schitterende ballad en Melissa's stem is heerlijk op dit nummer. Mooie begeleiding aan het eind.

To Be Loved begint met een lang intro gevolgd door een hemelse gitaarsolo(otje). Dit is na Indiana eveneens een favoriet, dat vooral met de gitaarsolo's en de emotie van Melissa heeft te maken .

Tja, met Gently We Row is het einde van het album bereikt. Ik dacht na To Be Loved: "sjonge dit is toch wel een mooi eind voor een album". Maar niets is minder waar met deze heerlijke ballad die wat abrupt eindigt.

Al met al geef ik (door het wat mindere middenstuk) 4 sterretjes weg en zal dit ongetwijfeld nog iets uitgroeien.

Voor mij is Melissa Etheridge een beetje de vrouwelijke Bryan Adams, helaas voor haar, want ik bedoel ermee dat ze de middelmatigheid maar niet lijkt te ontstijgen. (Ook in repertoire zie ik overigens wel wat overeenkomsten.) Ik ben me ervan bewust dat ik de fans hiermee wel tegen de schenen geschopt zal hebben, maar ik luister denk ik gewoon liever naar bijv. Lucinda Williams of Beth hart e.d.

Helaas Aap. Dan mis je toch wel het een en ander. Haar eerste vier cd's ontstijgen wat mij betreft alles wat LW of BH ooit hebben gemaakt. Dat geldt ook voor de laatste 3! Natuurlijk is het een kwestie van smaak. Maar de vergelijking met BA gaat mank. Dan heb je haar ook nooit live gezien. Ze ROCKT!

Een vrouwelijke Bryan Adams zie ik hier zeker niet in, al is het maar omdat Bryan nooit een caliber song a la "Like the way I do" heeft geschreven.

Ik vind dit album haar beste sinds "Never Enough", dat gezegd zijnde vind ik het verder ook niet zo speciaal. 't is gelukkig weer ouderwetse rock, want zelfs de balades, die natuurlijk aanwezig moeten zijn, worden steevast opgesmukt met een ranzige gitaar. Verder is het wat vroeg om de liedjes op hun zelfstandige kracht af te breken, maar een wow gevoel kreeg ik er vooralsnog bij geen enkele song, resultaat: 3*

Een beetje leet ben ik met het mijn beoordeling van dit album. ('K heb nog niet zo lang), maar Melissa is "back". Ze rockt op veel nummers als vanouds, maar haar ballads verrassen me ook, in goede zin. Ik ga ook heel ver mee met de mening en beschrijving van IntoMusic. Niet alle nummers zijn al helemaal op me ingewerkt, maar Indiana en Gentley We Row zijn tot nu toe mijn "kippenvelnummers". Vooral de laatste. Prachtige tekst

Ad en Into Music, jullie maken mij nieuwsgierig. Ik ben ontzettend fan van haar eerste album. Ik vind dat ze daarna meer prima albums heeft gemaakt, maar niet meer zo goed als haar titelloze debuut. Deze ga ik zeker luisteren. Ik kom hier nog op terug!

Eens. Als men haar de vrouwelijke versie van Bruce Springsteen noemt, kan ik daar mee leven. Is natuurlijk ook niet helemaal zo, want ze is vooral Melissa Etheridge.

De vergelijking met Bryan Adams...

Ben het met Rogyros eens dat Bruce Bruce is!
Op You Tube staat een prachtige versie van Etheridge en Bruce, samen Thunder Road!

Die versie van Thunder Road is idd schitterend!!

Exactly my point.

Nou, jij vergelijkt Melissa Etheridge met Bryan Adams. Die vergelijking gaat juist totaal mank. Mijn punt is dat je die twee juist niet met elkaar moet vergelijken. Melissa Etheridge staat daar drie klassen boven. Dus:

De vergelijking met Bryan Adams...

De initialen van BA zeggen toch alles!

Sorry, was makkelijk scoren, zullen we het maar weer over Etheridge hebben? Heb vandaag de hele cd weer eens op gehad in de auto, tussen Serious Request door. Eigenlijk vind ik maar een minder nummer op dit album staan, nervous. Al het ander klinkt nog altijd goed, 8 maanden later!

En? Inmiddels beluisterd en ready to give some stars away ?

Ik heb de plaat voorlopig 3,5 ster gegeven met optie tot groei. Het album bevalt me prima, al vind ik de vorige, The Awakening, nog iets beter. Maar Melissa staat wat mij betreft weer helemaal op de kaart. Gele sterren heb ik nog niet gegeven. Jij?

Als je The Awakening al goed vindt, raad ik je toch zeker de live versie van dat album aan. Zie mijn commentaar en check YouTube. Geweldig .

Dit album is en blijft een sterke opvolger en grijpt weer terug naar haar roots qua rock. Tijdje geleden dat ik deze heb opgezet, dus ga dat morgen weer is doen

Youtube had ik al bekeken en naar aanleiding van jouw top 10 (die ik met interesse bekijk) heb ik al eerder je commentaren gelezen over de live versie. Ik ga dat zeker nog eens beluisteren want ook bij dat album had je mijn interesse gewekt!

Erg lekker album van Melissa. Rockt veel meer dan haar vorige album The Awakening. En dan vind ik persoonlijk Melissa op haar best. Puike productie.

Zeer benieuwd naar haar nieuwe album 4th Street Feeling, want als dat net als deze rockt ben ik weer tevreden

Ik was Melissa een beetje kwijt. Niet dat ik het slecht vond wat ze deed, maar de interesse was wat verschoven en ze was wat ondergesneeuwd geraakt in huize Twinpeaks. Had ook de latere albums niet aangeschaft. Nu zat ik van de week een bestemming te zoeken voor mijn einde jaarbonus. En heb toen maar besloten om weer wat collecties te completeren . Waaronder Melissa . Ik heb nog niet alles binnen , maar deze dus wel en die rockt er lekker over. Ook de ballads zijn meer dan prima. Mooie open productie . Prima album 4 sterren voor nu.

Wat een heerlijk album van Melissa, geproduceerd door John Shanks (o.a. Bon Jovi) waar ze al eerder mee samenwerkte. Het album rockt echt heerlijk, al gaat het tempo richting het einde wat naar beneden. Maar het songmateriaal is van een zeer hoog niveau en het album houdt de hele speelduur mijn aandacht vast.

Niet verwacht nog zo'n goed album van haar te horen nadat ik ze begin 2000 wat kwijt was geraakt. Maar een tof optreden op Bospop deze zomer heeft mijn interesse voor haar weer aangewakkerd. Blij deze alsnog ontdekt te hebben!