Dobet Gnahoré - Djekpa La You (2010)

Zeer mooi album, dat ik per toeval tegenkwam.

Erg Afrikaans maar dan wel toegankelijk gemaakt voor Europa.
Zit mooi en goed in elkaar.

Chapeau!

Aanrader! Prachtige stem, goede productie. Hele mooie muziek die je nooit op je autoradio of in de supermarkt zult horen.

In Nederland waarschijnlijk niet zo snel, in Frankrijk of Engeland heb je best kans.
Zij heeft ook al een grammy binnen en in Nederland opgetreden.

zeker een aanrader AdrieMeijer dit derde album van Dobeth Gnahore dat wederom werd uitgebracht op het Belgische Contre-Jour label.

allemaal eigen liedjes die zij samen met de Franse muzikant/gitarist Colin Laroche de Feline schreef, uitgezonderd "Salde" een nummer van Boni Gnahore.

prachtige West-Afrikaanse muziek met flarden van o.a. Congolese rumba, Chimurenga muziek uit Zimbabwe en Malinese "Manding" muziek. iets rijker geïnstrumenteerd dan het debuut "Ano Neko" met o.a. een blazerssectie op het swingende "Cote d'Ivoire" en "Deka".

up-tempo nummers als "N'Fletoun" (Look At Me), "Beussem" (The Desert) en "Deka" (Alone), worden afgewisseld met de a-capella zang van "Wigue", het merendeels akoestische "Boudou" met fraaie meerstemmige zang en meer ingetogen "folky" liedjes als de ballad "Mouzique" (Street Children) en het prachtige, verstilde "Chiluva" (The Flower) met alleen haar zang en akoestische gitaar.

haar Malinese collega/zangeres Fatoumata Diawara verzorgde een "guest lead vocal" op "N'Fletoun" en is samen met anderen op meerdere nummers met haar backing vocals te horen.

iets gepolijster en met iets meer up-tempo nummers dan op haar debuut "Ano Neko" is dit wederom een prachtig album met melodieuze liedjes met indrukwekkende zang van Dobeth Gnahore.

En vergeet vooral Na Afriki niet, de cd die tussen haar debuut en Djekpa La You werd uitgebracht. Dat is eigenlijk mijn favoriet.

bedankt voor de "Na Afriki" tip AdrieMeijer. dat album ken ik niet. betwijfel gezien de posts en waardering van haar latere albums "Miziki" en "Zouzou" of die de moeite waard zijn. vanuit het oogpunt "stilstand is achteruitgang" is de behoefte van muzikanten om zich te ontwikkelen ofwel te vernieuwen te begrijpen. helaas pakt dat wat mij betreft niet altijd goed uit, zoals op de laatste albums van bij voorbeeld Habib Koite "Khafira" en Fatoumata Diawara "London Ko". albums waarbij ik door die "ontwikkeling" juist afhaak.

Ja, dat heb ik ook. Wie zijn wij om een artiest te vertellen wat die wel of niet moet doen, maar ik denk vaak: je hebt die knieval naar de commercie niet nodig. Dobet Gnahoré ging op haar eerste platen ook emotioneel heel diep, daarna werd het allemaal wat gladjes en dansbaar. Evengoed best wel leuk, maar ik hou van die volstrekt eigenzinnige platen zoals Djekpa La You. Je ziet aan de hoes al dat deze dame zich nergens iets aan gelegen laat liggen.