Nog steeds een goede CD, maar ik vond persoonlijk de twee voorgaande Cd's beter. Het jammere is dat de echt rustige & melancholische stukken (zoals Tomorrow my friend, Hello Scotland, Tva,...) op deze plaat ontbreken. Sons of Ghosts is heerlijk uptempo, K-141 is dan weer een stevige beuker van formaat... Het venijn zit'm bij deze plaat in de staart, Alp Lugens & Beyond, mijn favoriete nummer van deze plaat, dat rustig begint, mooi naar een climax toewerkt, waarna er nog voortgeborduurd wordt op een intiem thema dat lijkt op de hoofdmelodie van Hello Scotland, dat steeds opzwepender wordt, om uiteindelijk uit de barsten in een klankexplosie van jewelste... Een prachtafsluiter van een plaat die eigenlijk maar vrij doorsnee is van kwaliteit...