Serge Gainsbourg - Rock Around the Bunker (1975)

Serges nazistische glam/bluesrockparadijs, en tevens het laatste grote werk in zijn conceptplatenreeks, met de petomanie van Vu De L'Exterieur en Melodys Histoire als geweldige voorgangers.

Ik kan dit wel zeer goed pruimen: het is niet zijn beste plaat, maar alle nummers swingen als een tiet. Geweldig ook weer hoe Gainsbourg cynische teksten perfect weet te combineren met upbeat muziek die teruggrijpt naar vuile bars in de Amerikaanse Midwest van begin jaren '60. Hoogtepunten: de donderende opener "Nazi Rock", met een fantastisch refrein, en het titelnummer "Rock Around The Bunker". Ook de moeite: de cover van "Smoke Gets In Your Eyes".

De inhoud van de teksten laat zich raden: Gainsbourg confronteert als jood zijn land met het pijnlijke (en nog niet zo verre) verleden, waardoor hij nog maar eens de nodige controverse wist te creëren. Gek ook hoe dat samenviel met Bowies obsessie voor het nazisme als de Thin White Duke. Applausje ook voor de backing band, en dan vooral het gitaarwerk van Alan Parker en Judd Proctor, die de strakke ritmesectie bijstaan met een paar uitstekende solo's.

Kortom: een lichte aanrader voor mensen die wat meer Gainsbourg willen horen, maar best toch niet hier beginnen als je hijgende Fransozen verwacht. Een 4.

Onlangs ben ik wat dieper in het oeuvre van Serge Gainsbourg gedoken. Op basis van wat recensies was ik erg benieuwd naar zijn werk uit de jaren 70. Het zal moeilijk worden om Melody te overtreffen, maar al met al vallen zijn andere albums uit dat decennium me toch een beetje tegen.

Ik vind dit album erg eenzijdig. Het is telkens beetje een simpele rock-'n-roll-achtige muziek. In 1975 was dat al gedateerd. De achtergrondzang is ook behoorlijk tenenkrommend, vooral op opener 'Nazi Rock'. Weinig inspirerende composities.