Lordian Guard - Lordian Guard (1995)

feat. ex-Warlord guitarist

William J Tsamis schept hier op dit album een geheel nieuwe zijstroming; church metal. Ja, deze metalmuziek klinkt zo braaf, zacht en zoetsappig dat zelfs de conservatiefste vrome oude besjes niet gillend de kerk uitlopen als je dit daar zou draaien. Veel navolging krijgt het niet, want behalve Lordian Guard maakt niemand zulke muziek volgens mij. Dat alleen al maakt het de moeite om te beluisteren. Of je het mooi vindt is wat anders, metal waarbij de 'glorie Gods' de toon aangeeft. Zowel thematisch als muzikaal zowat de volstrekte tegenpool van Slayer.

Kronos, natuurlijk heeft de naam Warlord mijn interesse gewekt, ik ken Warlord maar al te goed. Muzikaal vind ik dit goed, ik kan dit wel waarderen maar ik trok toch grote ogen bij de zangstem: zo zoet, zo on-metal, zo bizar. Ze hebben nog een tweede uitgebracht in 1997: Sinners In The Hands Of An Angry God. De aanvraag hiervoor werd al ingediend.

Dit album heb ik ooit gevonden in de Record Collector, Sir. Op rood vinyl. Die melding over Warlord op de hoes wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid en dus heb ik het er maar op gewaagd. Maar toen ik het thuis beluisterde trok ik toch ook wel ogen.

Een echte lofzang voor de Here Gods. Op het teksvel (een A4 kopietje) staat zelfs het Pax Christi symbool. Niet mijn ding. Maar met religieuze muziek an sich heb ik geen probleem. Of dat nu een passie van Bach is, een mis van Mozart of een 'heavy metal' plaat van Lordian Guard.

Na een viertal luisterbeurten ben ik dit album al wat meer gaan waarderen. Er zit echt wel een aparte sfeer en schoonheid in. Het gitaarwerk is uiteraard niet bijzonder heavy maar af en toe wel subliem. En God zag dat het goed was, of zoiets.

Leuk dat je hun tweede hebt toegevoegd.

Ik vind het intrigerend dat je deze plaat gevonden hebt, want het zal wellicht een collector's item zijn. Het wordt hoog tijd dat ik weer eens in Antwerpen geraak met stevig budget. Over de teksten op dit album zal ik maar niet hebben, elk zijn ding en als Meneer Tsamis daar zin in heeft, laat hem. Het gitaarwerk kon ik wel waarderen, veel twingitaarwerk. Nog eentje voor mijn "plunderlijst" .

Ja, dat was aan het prijskaartje te zien.

Een plundertocht door Antwerpen (met een stevig budget) is altijd een genoegen. Al moet ik zeggen dat er wat metal betreft in de Record Collector het laatste half jaar weinig of niks nieuws meer is bijgekomen.

Een drummachine, zelf de bass, keys en gitaar spelen en dan je vrouw laten zingen is nooit een goed idee. Vooral als je vrouw niet kan zingen.

Op het album staat als bandlid ene Michael Cerularius als drummer.

Ze hebben de drummachine een naam gegeven, is geen echt persoon. Je hoort het ook wel.