Emerson, Lake & Palmer - Live at the Isle of Wight Festival 1970 (1997)
mijn stem
7 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Manitcore
-
The Barbarian (5:09)
-
Take a Pebble (11:51)
-
Pictures at an Exhibition (35:47)
-
Rondo (3:59)
-
Nutrocker (5:22)
-
Emerson, Lake and Palmer Discuss the Isle of Wight Festival * (6:14)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:02:08
(1:08:22)
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 29 maart 2011, 15:59 uur
Eigenlijk het moment waarmee het allemaal begon voor ELP.
Dit was pas hun tweede optreden, maar na afloop was hun naam gevestigd. Sterk concert, ook al zitten er wat foutjes in. Volgens mij sputterde de apparatuur wat tegen of is het de soms wat matige geluidskwaliteit. Kan het me niet voorstellen dat Emerson er anders soms zó erg naast kon zitten. Dat gebeurt een muzikant van zijn kaliber niet.
ELP zoals je zo wilt horen. Rauw en geinspireerd, en al behoorlijk indrukwekkend ondanks dat ze pas één concert gespeeld hadden.
Dit was pas hun tweede optreden, maar na afloop was hun naam gevestigd. Sterk concert, ook al zitten er wat foutjes in. Volgens mij sputterde de apparatuur wat tegen of is het de soms wat matige geluidskwaliteit. Kan het me niet voorstellen dat Emerson er anders soms zó erg naast kon zitten. Dat gebeurt een muzikant van zijn kaliber niet.
ELP zoals je zo wilt horen. Rauw en geinspireerd, en al behoorlijk indrukwekkend ondanks dat ze pas één concert gespeeld hadden.
0
WPE
geplaatst: 8 augustus 2015, 09:02 uur
Het is ongelofelijk dat ELP na zo'n korte tijd samen al dit concert neer konden zetten. Het klonk al nagenoeg perfect, alsof ze al vele jaren samen speelden. Enige minpuntje van deze concertregistratie is de matige geluidskwaliteit. Maar nogmaals, qua optreden: heel erg goed!
0
geplaatst: 29 januari 2025, 17:14 uur
Vooral erg leuk om dit supertrio te horen aan het begin van hun carriere.
Maar kwalitatief is de opname niet veel soeps. De eerste keer ging ik een paar keer na mijn stereo om te kijken of er iets mis mee was, dit kwam vooral door het bijna wegvallen van geluid. Maar dat heeft dus te maken met de opname. Ook dat er ineens een vreemd geluid door de akoestische gitaarsolo komt.
Ik was vooral benieuwd naar 'pictures at an exhibition' , eigenlijk de eerste plaat die ik van ze had en die opname ken ik uit mijn hoofd. Hier is er zo nu en dan wel een wijziging, maar natuurlijk wordt de klassieke versie van Moessorgski wel gevolgd. En het blijft toch een mooi stuk werk. IK heb ze daarna ook nog echt klassiek aangeschaft, één cd met nekel piano en één met orkest. Luister ik ook nog regelmatig.
Bij de cd zit verder een mooi uitvouwblad met veel extra informatie.
ELP traden op zaterdag als derde op en als je de line up zag van die zaterdag, niet normaal !
Cat Mother ken ik niet, maar daarna kwamen the Doors, Free, John Sebastian, Joni Mitchell, Mungo Jerry, Liles Davis, Sly and the Family Stone, Spirit, Ten Years After, Tiny Tim and ten slotte the Who.
Je zult er maar bij zijn geweest !
ELP past prima in dat rijtje, als enige echt prog groep. (misschien Spirit ook nog ?)
Conclusie : opname kwaliteit niet veel soeps, maar ondanks dat een leuke aanwinst.
Maar kwalitatief is de opname niet veel soeps. De eerste keer ging ik een paar keer na mijn stereo om te kijken of er iets mis mee was, dit kwam vooral door het bijna wegvallen van geluid. Maar dat heeft dus te maken met de opname. Ook dat er ineens een vreemd geluid door de akoestische gitaarsolo komt.
Ik was vooral benieuwd naar 'pictures at an exhibition' , eigenlijk de eerste plaat die ik van ze had en die opname ken ik uit mijn hoofd. Hier is er zo nu en dan wel een wijziging, maar natuurlijk wordt de klassieke versie van Moessorgski wel gevolgd. En het blijft toch een mooi stuk werk. IK heb ze daarna ook nog echt klassiek aangeschaft, één cd met nekel piano en één met orkest. Luister ik ook nog regelmatig.
Bij de cd zit verder een mooi uitvouwblad met veel extra informatie.
ELP traden op zaterdag als derde op en als je de line up zag van die zaterdag, niet normaal !
Cat Mother ken ik niet, maar daarna kwamen the Doors, Free, John Sebastian, Joni Mitchell, Mungo Jerry, Liles Davis, Sly and the Family Stone, Spirit, Ten Years After, Tiny Tim and ten slotte the Who.
Je zult er maar bij zijn geweest !
ELP past prima in dat rijtje, als enige echt prog groep. (misschien Spirit ook nog ?)
Conclusie : opname kwaliteit niet veel soeps, maar ondanks dat een leuke aanwinst.
* denotes required fields.
* denotes required fields.