Symfo uit Frankrijk en uit de jaren 80 (ok, de band had ook al albums gemaakt in de jaren 70) dat kan toch niet goed gaan zou je denken?
Tot mijn verbazing gaat het zelfs prima. Ja, je hoort typische jaren 80 sounds (de 'gated' drum sound a la Phil Collins, de digitale synths) maar het heeft een soort van melancholie zoals je die ook vind op Misplaced Childhood van Marillion.
Ik durf zelfs te stellen dat ik dit album denk ik een stuk leuker vind dan hun zogenaamde meesterwerk Halloween. Zeker als je even de afspeelvolgorde aanpast door eerst de korte tracks af te spelen gevolgd door het lange sferische Görlitz.