Lou Johnson - Sweet Southern Soul (1969)

Geweldig album van een zeer onderschatte soulzanger. Lou Johnson’s stem weet mij echt iedere seconde te boeien. Zowel de vocalen als de stijl van het album doen me een beetje denken aan het werk van Arthur Conley, maar goed, wat wil je met Jerry Wexler en Tom Dowd als producers, én met een backingband uit Muscle Shoals, Alabama? En ja, het album staat boordevol covers, maar soit, ze worden perfect uitgevoerd. Dus, who cares? Het zou me niet verbazen als alle nummers zouden zijn.

Dit album heeft alles in zich om de maximale score toe te kennen, en zelfs om ooit eens in mijn top 10 te belanden. Van fijne funky uptempo nummers (Rock me baby) tot diepe soulballads (I can’t change). Lou Johnson weet ook wel raad met covers, getuige de mooie versies van de twee klassiekers: She thinks I still care (George Jones) en Don’t play that song (you lied) (Ben E. King). En nog een (derde) gecoverde klassieker zet hij neer in de vorm van It’s in the wind (Don Covay); wat een prachtige tekst heeft dit liedje toch, wow. Ook de andere covers Gypsy woman (Curtis Mayfield), This magic moment (The Drifters) en People in love (Eddie Hinton) zijn zeer geslaagd. Maar met zijn droevige smeekbede in Please stay weet hij me te raken; de kracht van dit nummer ligt vooral in de overtuiging waarmee hij het zingt, niet op het halen van noten. Dat geldt eigenlijk ook voor de rest van het hele album, hij weet hoe hij "zijn" nummers brengen moet. En zeg nou zelf, daar draait 't toch allemaal om bij soulmuziek?

Dit is echt zo’n album waaruit blijkt dat de soul op z’n piek was rond deze tijd. Kort maar krachtig.Sweet southern soul… het is zelfs meer dan dat. Dit is gewoon een fantastisch cover-album met een aantal van de mooiste soulnummers bij elkaar gezet op één plaatje! Waarom dan geen vijf sterren? Het zijn wel erg veel covers, wat meer eigen (?) werk had geen kwaad gekund. Lou Johnson is echt geweldig.

Als iemand zelf geen liedjes kan schrijven, moet ie dat ook vooral laten. Goed covers uitzoeken is één ding, ze goed uitvoeren een tweede. Dit is de eerste goede versie van Gypsy woman die ik hoor. Hulde.

Ik ben nu minder enthousiast over dit album als in 2013. Veel meer soul muziek gehoord in de tussenliggende tijd en dan valt deze in vergelijking met andere soul albums toch tegen. Met een halfje verlaagd.