Blind Willie Johnson - Dark Was the Night (1998)

Wat een oprechte muziek, fuck. Wist niet wat ik hoorde.

Op "Dark Was the Night" is inhoud veel belangrijker dan de vorm. Schrik dus niet als je deze plaat luistert. Vergeet alle glad geproduceerde platen om oneffenheden te verdoezelen, dit is rauwe, pure, eerlijke en oprechte muziek. Klinkt het mooi? Ik zou het niet mooi willen noemen. Blind Willie Johnson heeft een schuurpapierstem van het meest groffe soort; korrelig, schor, doorleeft. Maar het is zo eerlijk en oprecht. Is het makkelijk om naar te luisteren? Nee, het is een opgave om je door de hele plaat heen te worstelen. Dat is niet negatief bedoeld, maar de impact is zo groot, het is zo intens dat het gewoon keihard binnenkomt. Ik draai deze plaat dan ook niet vaak, maar als je even een reality check nodig hebt, even weer met je beide benen op de grond wilt staan, draai dan "Dark Was the Night" en en je ziet je leven weer helemaal in perspectief.

Wat Ronald5150 zegt; geen lekker luisterplaatje maar man, wat een kracht en gevoel komt er uit deze muziek. Verdient meer dan de huidige 8 stemmen..

Ik wist niet dat deze op MuMe stond. Al een tijdje in mijn bezit en regelmatig beluisterd. Helaas vond BWJ het nodig om met een raspende stem de meeste vocalen te brengen, want hij heeft, zoals hij op een aantal nummers ook laat horen, een heel mooie bluesstem. Eric Clapton vind BWJ de beste slide gitarist. Ry Cooder heeft zijn Paris, Texas op Dark Was the Night gebaseerd. Het origineel is letterlijk de ruimte ingeschoten. Persoonlijk vind ik de christelijke teksten een meerwaarde hebben. Gestorven omdat hij nadat zijn huis was afgebrand, op een nat matras in het restant van zijn huis ging liggen en longontsteking opliep. Hij blijft een grootheid.

Op Spotify staat een kortere versie. Op de site Best Ever Albums staat ook die versie. Misschien is het album later uitgebreidt.