0
geplaatst: 20 juni 2010, 22:33 uur
Ik heb je profiel nog even nagekeken, maar je heet toch echt Joris en niet Paul.
0
geplaatst: 20 juni 2010, 23:28 uur
reptile71 schreef:
Om een idee te krijgen kun je dit youtube clipje kijken.
Het album is een beetje een mix van post-rock, shoegaze en toch ook wel duidelijk wat invloeden van The Cure.
Om een idee te krijgen kun je dit youtube clipje kijken.
Het album is een beetje een mix van post-rock, shoegaze en toch ook wel duidelijk wat invloeden van The Cure.
0
geplaatst: 28 juni 2010, 19:51 uur
ik kan nog niet veel over het album zeggen, maar ik vind Tundra echt een prachtig nummer, met mooie zweverige klanken, net als Eleven Years, maar Swallow hoeft voor mij niet echt. Had graag meegedaan met de prijsvraag voor dit album, maar ben helaas nog geen 2 maanden lid. Ik ben in ieder geval benieuwd naar meer van deze band!
0
geplaatst: 2 juli 2010, 08:29 uur
Gegrepen door de stukken op Myspace en Youtube trok The Marigold mijn aandacht. En als gelukkige winnaar van de MuMe prijsvraag plofte het ding deze week op mijn mat. 
De eerste 2 nummers zijn erg dromerig van aard. Die stukken herinneren inderdaad regelmatig aan The Cure. En Swallow is wat meer rockgericht. In de meeslepende post rockstukken klinkt de band behoorlijk bombastisch. De sfeeraccenten zijn gedoseerd toegevoegd. Er is geen instrument dat voor in de mix staat. Ook de zang heeft geen hoofdrol. Alles is gelijkwaardig.
De dromerige kant van de band is ook heel mooi. Opener Example de Violence kabbelt sereen langs je heen en net op het moment dat je denkt dat er niks meer gaat gebeuren schakelt het nummer over in een mooie zinderende climax. De jankende echoënde gitaarklanken dansen met het toetsenwerk.
De eerste indruk van het album is in ieder geval goed.
De eerste 2 nummers zijn erg dromerig van aard. Die stukken herinneren inderdaad regelmatig aan The Cure. En Swallow is wat meer rockgericht. In de meeslepende post rockstukken klinkt de band behoorlijk bombastisch. De sfeeraccenten zijn gedoseerd toegevoegd. Er is geen instrument dat voor in de mix staat. Ook de zang heeft geen hoofdrol. Alles is gelijkwaardig.
De dromerige kant van de band is ook heel mooi. Opener Example de Violence kabbelt sereen langs je heen en net op het moment dat je denkt dat er niks meer gaat gebeuren schakelt het nummer over in een mooie zinderende climax. De jankende echoënde gitaarklanken dansen met het toetsenwerk.
De eerste indruk van het album is in ieder geval goed.
* denotes required fields.
* denotes required fields.