The Nigel Kennedy Quintet - SHHH! (2010)

Nigel Kennedy en Boy George samen een cover van Nick Drake uitvoerend... oh boy.
Het vorige album beviel me meer dan goed dus ik ben wel benieuwd!

Shhhh!

Jammer van die foeilelijke albumcover.

De hoes verdient geen schoonheidsprijs en ik vind het ook niet echt bij de muziek passen, maar goed.... hoe zit het met de muzikale kwaliteit?

Nigel Kennedy is een veelzijdig mannetje dat ruim 20 jaar geleden nogal wat stof deed opwaaien in het klassieke wereldje door Vivaldi's 4 Jaargetijden de poplijsten in te knallen, mede dankzij zijn verschijning en manier van performen.
Daarna is hij nooit uit beeld verdwenen: hij maakte klassieke cd's en onder eigen naam ook allerlei andere albums. Hij werkte samen met Jaz Coleman en the Kroke Band. Nigel Kennedy Qtet bracht in 2008 een 'Very Nice Album' uit (een titel die ik absoluut kan onderstrepen) en nu dus wat eenvoudiger onder de naam The Nigel Kennedy Quintet. Ach: 'the' ervoor en Qtet gewoon als Quintet neerzetten. What's in a name? En na het commentaar op de hoes is het hoog tijd om te melden hoe het muzikaal zit.

Nou; dat is eigenlijk niet meer zo'n verrassing. Kennedy soleert electrisch als een ware gitaarheld op zijn viool, de jazz invloeden kennen we nu inmiddels ook wel en we weten dat hij dat niet eens zo beroerd doet. In 2006 bracht hij Blue Note Sessions uit en in 1990 was het Nigel Kennedy Plays Jazz.
Toch is dit niet puur jazz zoals genoemde albums: het is een mengelmoesje van stijlen zoals we dat al konden horen op A Very Nice Album. Het swingt regelmatig uitstekend en er wordt losjes en vol plezier gemusiceerd. Onderhand weten we niet beter.
Dat Kennedy niet door iedereen hoog gewaardeerd wordt zal best: er zijn zeker betere violisten, maar juist dat veelzijdige, dat enthousiaste en toch zeker ook de brug naar een pop/rock publiek geeft de man karakter. Daarbij is hij wars van grenzen en trekt hij continue zijn eigen plan. Als dat albums oplevert als Shhh! dan mag hij van mij zijn gang gaan. Zelfs met een Nick Drake-cover waar notabene Boy George de vocalen verzorgt (ook al blijft het origineel natuurlijk onaangetast op eenzame hoogte staan: daar verandert zelfs een Kennedy niets aan).