Zo nu en dan –vooral in de soul scene– duiken er niet eerder uitgebrachte nummers en soms zelfs albums op van artiesten die hun weg naar de roem nooit hebben weten te vinden of albums die door omstandigheden in de ijskast werden gelegd (bijvoorbeeld Bettye Lavette’s ‘Child of the seventies’). Dan opeens worden de oude (master)tapes uit het stof gehaald en wordt het materiaal vooralsnog uitgebracht.
Dat is (ook) het geval bij dit album van Little Ann, en wat mag men zich gelukkig prijzen met een album als deze. Een geweldig soulalbum met wat hier en daar wat funk invloeden waarbij alle acht nummers plus een instrumentaal nummer gewoonweg pure perfectie zijn. Ik betwijfel het of er nog meer opnames zijn van Little Ann, maar mochten deze er zijn dan hoop ik echt dat ze vooralsnog uitgebracht worden.
Helaas is de speelduur erg, maar dan ook heel erg kort. Het album duurt slechts 23 minuten en geen enkel nummer duurt langer dan ongeveer 3 minuten. Je bent er snel doorheen dus. Wat ik wel k-t vind is dat dit album enkel op vinyl is uitgebracht. Veel mensen hebben de platenspeler allang de deur uit gedaan en die zullen voor deze LP echt niet weer zo’n ding aanschaffen en da’s nou jammer, vooral voor een album als deze.
Een absoluut juweeltje waarvan het jammer is dat Ann nooit zal weten dat haar album alsnog werd uitgebracht, ze overleed namelijk zeven jaar geleden in 2003.