Axe Attack Vol. II (1981)

Kringloopwinkel elpeetje van 1 gulden.
Engelse K-Tel verzamelaar. Niet de 'opvolger' van de Axe Attack die hier ook de site staat (zal ik binnekort ook nog eens draaien)
Dit is gewoon een hardrock-verzamelelpee en geen slechte.
Erg sterke nummers van Black Sabbath (geweldig, van Heaven And Hell), Samson (van de tweede LP met Bruce), Whitesnake (live, je ziet Coverdale weer zijn ballen ophijsen), de toen nog jonge honden van Def Leppard, The Scorpions en Michael Schenker.
Iron Maiden ook goed.
Rainbow en Motorhead (noem eens een hardrockverzamelaar waar Ace Of Spades niet op staat) teveel gehoord.
Redelijke nummers van UFO en Judas Priest (zijn veel betere nummers van).
Blue Oyster Cult klinkt nogal gedateerd en de nummers van Nugent en Gillan vind ik persoonlijk niks.
Het mooie The Trees van Rush is een beetje een buitenbeentje hier.
Gewoon meenemen van rommelmarkt of kringloopwinkel als je hem ziet liggen.

Langs de gunstige wegen van het internet kwamen beide exemplaren van Axe Attack van het label K-Tel in mijn bezit op tweedehands vinyl, de prijs was navenant: twee euro per album. Afgelopen maandag heb ik het een en ander verteld over voorganger Axe Attack uit 1980.

Volgens mij heeft het Britse label K-Tel een aanzienlijk aantal verzamelaars op haar/zijn (?) conto die één bepaald thema behandelen en dit is hier niet anders, Hard Rock of Metal van 1981 en vroeger. Voor mij zijn het allemaal bekende namen en bekende nummers, voor de liefhebbers van deze periode veronderstel ik hetzelfde. Het is een samenwerking tussen de labels Polydor, Bronze, CBS, Phonogram, Virgin, EMI, Chrysalis en Gem. Ik benieuwd welke labels hiervan nog bestaan. Ik verschiet er ook een beetje van hoe oud sommige nummers wel zijn maar ik weet verdomd goed welke nummers pure klasse zijn, bijvoorbeeld Die Young van Black Sabbath met Ronnie James Dio (RIP) op zang.

Studioversies zijn het allemaal met één uitzondering (Whitesnake), niets nieuws onder de zon, de nieuwe kleren van de keizer en toch blijft het plezierig om eens zo'n formaat te beluisteren. Wie weet, misschien wordt dit in de toekomst nog twintig euro waard maar daarvoor doe ik het nooit. Wel voor “Het Heilige Hebben”. Dat zorgt voor volle kasten. Ach. Trip down memory lane.