MC Esoteric - Fly Casualties (2010)

Niet echt geweldig maar ook niet super slecht...

Dit is niet een nieuw album (voor wie dat denkt), maar deze plaat bestaat uit leftovers.

Tussen al deze leftovers staat veel moois, maar er staan logischerwijs ook wat tracks op die niet weten te boeien. Esoteric is gewoon een erg goede mc, die met het leeuwendeel van de beats goed uit de voeten kan. Toch is het niet zo dat hij een totaal kleurloze beat tot leven kan laten brengen. Fly Casualties is soms saai en ook wat aan de lange kant, maar aan de raps van Esoteric ligt dit eigenlijk geen moment. Bijna elke verse van hem is een voldoende waard.

Het komt vaker voor dat een artiest een overschot aan nummers - die officiële projecten niet haalden - op een leftovers-cd plaatst. Dat dit nagenoeg altijd tot een onevenwichtige verzamelaar leidt, is vervolgens niet meer dan logisch: Fly Casualties is daarin, als niet uitgebalanceerde plaat, geen uitzondering. Toch heeft MC Esoteric het voor elkaar gekregen om zijn minst interessante project tot nu toe wel te voorzien van enkele hoogtepunten die het werk van net wat meer kleur voorzien.

Al redelijk snel is duidelijk waarom het gros van de nummers op Fly Casualties niet eerder voor het grote publiek is verschenen. Zo doen de producties bij tijd en wijle wat gebrekkig aan en worden samples met weinig subtiliteit in eentonige, primitieve beats verwerkt. Tekenend voor deze leftovers is dan ook dat de eerste vorm van opwinding wordt veroorzaakt door het nummer 1989, waarvan MC Esoteric de beat al eerder gebruikte - namelijk op de instrumentale cd Serve or Suffer - met het verschil dat er nu wel overheen wordt gerapt. Wat deze productie echter wél leuk maakt, is het feit dat er door alle scratches en stemsamples een zeer levendig geheel ontstaat; iets wat op Fly Casualties te vaak ontbreekt.

Waar het instrumentale gedeelte simpelweg tekortschiet, is er met de rapstijl van Eso niks mis. Zijn stemgeluid - dat gelijkenissen vertoont met Jay-Z zijn stem - speelt daarin een belangrijke rol, maar het is toch met name de emotie die hij in zijn raps legt waardoor hij een capabele rapper is. Op de levenslustige tracks komt hij nog over als een ongeïnteresseerd persoon - dat voor de nodige ironie zorgt -, op de nummers met een sombere insteek rapt hij met veel meer passie en hoor je de doorleefdheid in zijn stem.

En daarmee is Fly Casualties niet alleen een wisselvallig plaat vanwege de onevenwichtigheid die deze leftovers-cd met zich meebrengt, maar is het met name ongelijkmatig vanwege het grote niveauverschil tussen de raps en de beats. Het is dan ook volstrekt logisch dat geen van de nummers op Fly Casualties eerdere projecten hebben gehaald én het was zelfs geen gemis geweest als deze ‘schatkist’ aan onuitgebrachte nummers niet was opengegaan. Alhoewel je daar de raps van MC Esoteric toch wat mee tekortdoet.

Bron: www.hiphopleeft.nl